"กำนันเดี๋ยวก่อนสิจ้ะ" ชม้อยรีบวิ่งตามหลังกำนันออกมาที่รถ
เพราะตอนนี้กำนันเสียหน้ามากที่ถูกปฏิเสธ แถมยังมารู้อีกว่าผู้ชายคนที่มีเรื่องกับลูกชายคือสามีของผู้หญิงที่ลูกชายหมายตาไว้
"กลับ!!" กำนันหันไปกระชากคอเสื้อลูกชายให้ขึ้นรถ
"โอ้ยพ่อ! ฟังผมก่อนสิ ทำไมผมจะไม่รู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอะไรกับผู้ชายคนนั้น" ชาติพยายามจะอธิบายให้พ่อฟัง
"มึงยังจะมาพูดอีกนะไอ้ชาติ!!"
"พ่อต้องเชื่อผมสิ ผมสืบมาหมดแล้ว"
หัวใจของเพื่อนตกลงไปที่ตาตุ่ม เพราะกลัวว่าความจะแตก ถ้ากำนันรู้ว่าเธอกุเรื่องขึ้นมาอะไรจะเกิดขึ้น..ไม่อยากจะคิดเลย
"กำนันยังไงฉันก็กราบขออภัยด้วย" ชม้อยยกมือไหว้ท่วมหัว เพราะนางกลัวว่าจะเป็นเรื่องเป็นราวกับกำนัน
"มึงพูดจริงเหรอวะชาติ" กำนันชัยไม่ได้สนใจคำขอโทษของชม้อยเลย พอถามความแน่ชัดจากลูกชายแล้ว ชายวัยกลางคนก็ค่อย ๆ หันหน้ามาทางชม้อยและลูกสาว ถ้าครอบครัวนี้โกหกคนอย่างกำนันชัยแล้วล่ะก็ไม่ได้ผ
