"พิมพ์..เธอกลับมาตั้งแต่เมื่อไร..หรือฉันฝันไป" มือหนาลูบไล้ผมหญิงสาวที่นอนหลับใหลอยู่ข้างกาย
ใบหน้าหล่อคมค่อย ๆ โน้มลงไปหาริมฝีปากบางแบบยับยั้งชั่งใจไม่ได้
"เราคิดถึงเธอมากเลยนะพิมพ์ กลับมาได้ไหม"
น้ำตาของคนตัวเล็กที่นอนอยู่ด้านล่างค่อย ๆ ไหล เธอได้ยินทุกคำพูดที่เขาเพ้อรำพันอยู่ในตอนนี้ แต่ต้องได้แกล้งทำเป็นหลับ เพราะเหตุผลบางอย่าง
จบคำพูดสงกรานต์ก็แนบริมฝีปากจูบเข้ากับคนที่เขาคิดว่าเป็นพิมพ์ ชายหนุ่มค่อย ๆ สอดลิ้นหยาบเข้าไปในโพรงปากแบบโหยหาอาวรณ์
หญิงสาวจำเป็นต้องปล่อยให้เขาทำทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ เขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงอีกคน
มือหนาเริ่มอยู่ไม่นิ่ง..ลูบไล้ขึ้นมาตามเรียวขาขาว..จนมาหยุดอยู่เนินเนื้อ
เจ้าของร่างกายนั้นสะดุดเล็กน้อย แต่เธอก็ต้องได้พยายามนิ่งไว้ให้มากที่สุด
ชายหนุ่มเปลี่ยนจากจูบเป็นไซร้ซอกคอขาวเนียน.. จมูกคมสันสูดดมกลิ่นกายจากหญิงสาวแบบโหยหา
มือที่อยู่เนินน้องสาวก็
