เพลงพิณนั่งมองชุดเจ้าสาวสีขาวในมือตนเองด้วยความปลาบปลื้มใจ อีกแค่วันเดียวเท่านั้นงานวิวาห์ระหว่างหล่อนกับอัลแบร์โต้ก็จะเกิดขึ้น
“มีความสุขจังนะคะพี่เพลง” เสียงเรียกของน้องสาวทำให้เพลงพิณสะดุ้งตกใจ
“อ้าว เพียงเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ พี่ไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูเลย” เพียงเพ็ญแอบเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะเดินเข้าไปทรุดตัวนั่งข้างๆ
“พี่เพลงคงไม่ได้ยินเสียงของเพียงหรอกค่ะ เพราะตอนนี้ในหูของพี่คงจะได้ยินแต่เสียงแห่งความสุขเท่านั้น” น้ำเสียงคล้ายกับไม่พอใจของน้องสาวทำให้เพลงพิณเลิกคิ้วขึ้นสูงด้วยความแปลกใจ
“เพียงเหมือนไม่พอใจพี่”
“เอ่อ ไม่ใช่ค่ะ พี่เพลงอย่าใส่ร้ายเพียงสิคะ” ผู้เป็นน้องสาวรีบปฏิเสธออกมา ก่อนจะวางมือลงกุมมือของพี่สาวเอาไว้ แสดงท่าทางยินดีกับความสุขของเพลงพิณยิ่งนัก ทั้งที่ภายในอกกำลังกรีดร้องด้วยความริษยาดังลั่น
“เอ่อ แล้วนี่วันแต่งงานพี่เพลงจะไปโบสถ์ยังไงคะ หรือว่าคุณอัลแบร
