"ท้องอิ่มแบบนี้คงจะมีแรงคิดว่าจะหนีฉันด้วยวิธีไหน หรือจะฆ่าฉันด้วยวิธีไหนใช่ไหม" คำพูดของอานนท์ทำให้รุจน์กับจอมหันมองหน้ากันอย่างกังวล
"ไม่ต้องรอให้ท้องอิ่มหรอก ฉันคิดเรื่องพวกนี้ตลอดเวลา" ภริตาตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและไม่ยอมลดละ อานนท์หันมามองหน้าเธอด้วยสายตาแข็งกร้าว
"ก่อนที่เธอจะได้ทำเรื่องพวกนั้น ฉันจะได้ฆ่าเธอแล้วโยนลงทะเลให้ฉลามกินซะก่อน" น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบจนน่าขนลุก จอมกับรุจน์หันมามองหน้าอานนท์พร้อมกันด้วยความตกใจ
"ชีวิตฉันไม่ได้อยู่ในจุดที่จะกลัวตาย" ภริตาเอ่ยอย่างท้าทาย สบสายตาแข็งกร้าวของอานนท์อย่างไม่หวาดหวั่น อานนท์มองหน้าเธอแล้วยิ้มเยาะ ก่อนจะหันหน้ามองตรงไปทางอื่น ปล่อยให้ความตึงเครียดปกคลุมโต๊ะอาหารเช้า
จอมเห็นบรรยากาศเริ่มตึงเครียดจนน่าอึดอัด เขาจึงรีบร้อนพูดขึ้นเพื่อเปลี่ยนเรื่อง "กินขนมปังทาแยมกันนะครับ เดี๋ยวผมทำให้" ว่าแล้วก็รีบลุกขึ้นไปจัดแจง หยิบขนมปังป
