รุจน์เดินเข้ามาในสวนหน้าคฤหาสน์อย่างเงียบเชียบ แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนโต๊ะที่อานนท์นั่งอยู่ จอมนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม จิบกาแฟอย่างใจเย็น รุจน์วางโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งลงบนโต๊ะตรงหน้าอานนท์
อานนท์เงยหน้าขึ้นมองโทรศัพท์เครื่องนั้นด้วยแววตาสงบนิ่ง ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาอย่างไม่เร่งรีบ นิ้วแกร่งเลื่อนหน้าจอเพื่อดูรูปภาพที่ถูกบันทึกไว้ ภาพแล้วภาพเล่าปรากฏขึ้น เป็นภาพของเขาและลูกน้องในการพูดคุยเรื่องงาน การวางแผนภารกิจต่างๆ แม้กระทั่งภาพขณะที่พวกเขากำลังปฏิบัติงาน
จากนั้นอานนท์ก็เปิดเข้าไปในส่วนข้อความแชท ดวงตาคมกริบไล่อ่านบทสนทนาที่คิมหันต์ติดต่อกับลูกน้องกลุ่มเสือขาว แผนการต่างๆ ที่ถูกวางไว้ การรายงานความเคลื่อนไหวของกลุ่มยมทูต ทุกอย่างถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด
"หมาลอบกัดไม่ผิดอย่างที่นายคิดไว้จริงๆ" จอมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ มองอานนท์ด้วยสายตาที่ประเมิน
รุจน์ยืนเท้าแขนอยู่ข้างโต๊ะ มอง
