บทที่ 43

1351 Words

"นี่คุณ.. ฉันถามอะไรหน่อยสิ" หญิงสาวที่นอนตะแคงอยู่โซฟาหันมองมาทางผู้ชายคนที่ว่าจ้างเธอให้มาเล่นละครตบตา "มีอะไร" เขาไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำ เพราะกำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไง..กับคุณพ่อจอมบงการ ที่รันเวย์ต้องทำแบบนี้เพราะเขารู้ชะตาตัวเองแล้ว พี่ชายคนรองก็มีครอบครัวไปแล้ว แถมพี่ชายคนโตก็ผ่านด่านคุณพ่อไปแล้วเช่นกัน ตอนนี้เหลือแค่เขาเพียงคนเดียวที่กำลังจะเจอศึกหนัก แต่ไม่มีทางซะหรอกที่รันเวย์จะให้เล่นงานได้ง่ายๆ "ครอบครัวของคุณก็ดูอบอุ่นดี ทำไมต้องทำอะไรแบบนี้ด้วย" "หุบปาก" "ฉันก็แค่อยากจะถาม" "จะเอาไหมเงิน" "เงินใครจะไม่อยากได้ล่ะ ไหนที่ตกลงกันไว้ว่าจะให้ก่อนครึ่งหนึ่ง" "เดี๋ยวพรุ่งนี้เอาให้" "อย่าลืมนะถ้ามีการถูกเนื้อต้องตัว นายจะจ่ายเพิ่มอีกครั้งละหนึ่งพัน" "เขี้ยวจริงๆ เลย" "ฉันนับดูแล้วอยู่ข้างล่างนายแตะตัวฉันสามครั้ง" "กูจ้างถูกคนไหมวะ" ประโยคนี้เขาพูดแค่เบาๆ แล้วก็นอนคว่ำลงกับท

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD