ตอนที่ 125
บ้านณรงค์กุลยามค่ำ
รถคันหรูเลี้ยวเข้าประตูบ้านอย่างรวดเร็ว ทันทีที่รถจอดสนิท ฝุ่นก็เปิดประตูลงมาแทบจะทันที หัวใจเธอเต้นแรงมีเพียงความคิดเดียวในหัว
ฝ้าย…เป็นยังไงบ้าง เธอรีบก้าวเข้าไปในตัวบ้านอย่างไม่รอใคร
แม้ร่างกายจะอ่อนล้า แต่ความเป็นห่วง…มากกว่าทุกอย่าง
ด้านหลัง มะยมหวานเดินตามมาติด ๆ สีหน้าจริงจังขึ้นกว่าทุกครั้ง
“ฉันไม่ปล่อยแกคลาดสายตาแน่ยัยฝุ่นละออง”
เธอพึมพำ เพราะคำสั่งของมะปิงยังดังก้องอยู่ในหัว
“ดูแลนายหญิงให้ดี อย่าให้คลาดสายตา แล้วโทรรายงานพี่เป็นระยะ เงินเดือนสูงเสี่ยจ่ายเอง”
อีกฝั่งหนึ่งปุณค่อย ๆ ก้าวลงจากรถ สภาพใบหน้ายังมีรอยช้ำชัดเจน แผลที่ไหล่แม้จะทำแผลแล้วแต่ยังขยับลำบาก
เขาชะงักเล็กน้อย มองไปยังตัวบ้าน ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ
“สภาพแบบนี้…” น้ำเสียงเขาแผ่วลง
“กลับไปตอนนี้…มีแต่จะทำให้เรื่องใหญ่กว่าเดิม”
เขาเลือกจะเดินตามเข้าไป อย่างน้อย…ก็ต้องให้ทุกอย่า
