ตอนที่ 125
ประเทศญี่ปุ่น
คฤหาสน์วินสันเมืองคาซาวะ สายลมเย็นพัดผ่านสวนหินหน้าคฤหาสน์ บรรยากาศเงียบสงบ
อาทรนั่งเอนหลังอยู่บนม้านั่งไม้ ข้าง ๆ คือมะปิงที่ยืนกอดอกนิ่ง
อาทรถอนหายใจยาว
“สามปีแล้วนะเว้ย…”
เขาพึมพำ ก่อนจะหันไปมองคฤหาสน์หลังใหญ่
“เสี่ยยังไม่เลิกผูกใจเจ็บกับคำว่า ‘ไปให้พ้นหน้า’ ของคุณนางฟ้าอีกเหรอวะ”
มะปิงไม่ตอบเพียงปรายตามองเล็กน้อย
อาทรหัวเราะหึ
“เอาแต่ทำงาน ทำงาน แล้วก็ทำงาน”
“ลูกสาวก็น่ารักขนาดนั้น…”
เขาส่ายหน้าเบา ๆ “แต่เสี่ยแม่งใจแข็งชะมัด”
เขาโน้มตัวเข้าใกล้มะปิงเล็กน้อย เสียงลดต่ำลงเหมือนจะเมาท์ลับ ๆ
“แล้วนี่นะ…สามปีที่ผ่านมา”
“ไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลยสักคน”
อาทรหันซ้ายหันขวา ทำท่าลับ ๆ ล่อ ๆ
“เสี่ยยังหนุ่ม ยังแน่น…”
เขายักคิ้ว
“เวลาหิวขึ้นมา…ทำไงวะ อยากรู้จริง ๆ”
มะปิงหันมามองช้า ๆ แววตาเย็นเฉียบก่อนจะตอบนิ่ง ๆ
“นายอยากรู้…” มะปิงเว้นจังหวะเล็กน้อย
