ตอนที่ 127
กลางฮอลล์ที่เต็มไปด้วยผู้คนในหน้ากาก สายตาคมของ คราฟ สะดุดเข้ากับร่างสูงที่กำลังเดินเข้ามา
เพียงเสี้ยววินาทีเขาก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร มือยกขึ้นปลดหน้ากากทองออก เผยรอยยิ้มกว้างแบบที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็น
“ม่านฟ้า…”
เสียงเรียกนั้นชัดเจนพอจะทำให้คนใกล้ ๆ หันมอง
คราฟก้าวเข้าไปหา ก่อนจะดึงน้องชายเข้ามากอดแน่นอย่างไม่ปิดบังความดีใจ
“เฮียดีใจมากที่นายมา” เอริค…ไม่ได้ตอบด้วยคำพูด
เขายังคงสวมหน้ากาก แต่ยกมือขึ้นตบไหล่พี่ชายเบา ๆ ท่าทีเรียบ…นิ่ง…แต่ไม่ได้เย็นชา
“ยินดีด้วยนะครับเฮีย”
แก้วไวน์สองใบถูกยกขึ้น ชนกันเบา ๆ ท่ามกลางเสียงดนตรี แค่พี่น้องสองคน ที่เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดมาก
เสียงส้นสูงดังเข้ามาใกล้ ฝ้าย ปรากฏตัวข้างคราฟอย่างสง่างามเธอยิ้ม ก่อนจะเอ่ยทัก
“สวัสดีค่ะคุณม่านฟ้า”
สายตาเธอกวาดมองเขาเล็กน้อยอย่างชื่นชม
“ฉันเห็นคุณแต่ในรูปที่วินสัน ไม่นึกเลยว่าตัวจริงจะหล่อขนาดนี้”
