ตอนที่ 22
ฝุ่นกดวางสายช้าๆ สายตาเธอนิ่งลงเล็กน้อย ก่อนสูดหายใจลึก แล้วหมุนตัวเดินกลับไปหามะยมหวานทันที เธอเอ่ยเบาๆ อย่างสงสัย
"มะยมเจ๊ฝ้ายยังไม่กลับจากญี่ปุ่นหรือไงนะ ยังไม่ไปเยี่ยมคุณแม่เลย หรือยังเครียร์งานไม่เสร็จ"
มะยมหวานชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนเอียงคอคิด
“อืม… ปกติเจ๊ฝ้ายถ้ามาญี่ปุ่น ไม่น่าจะอยู่นานนะ งานแกสายลุยรีบมารีบกลับตลอด”
เธอหรี่ตาลงเล็กน้อยเหมือนนึกอะไรออก
“หรือว่า… รอบนี้มีงานใหญ่?”
ฝุ่นเม้มปากบางๆ สายตาเธอนิ่งลงกว่าเดิม
“ถ้างานใหญ่จริง… อย่างน้อยก็น่าจะมีเวลาโทรกลับสักหน่อย”
มะยมหวานเงียบไป เสียงผู้คนในสนามบินเดินผ่านไปมาอยู่รอบตัว แต่เหมือนทั้งสองคนถูกตัดออกจากเสียงวุ่นวายนั้นชั่วครู่
“หรือ…” มะยมหวานพูดเบาๆ
“อาจติดอะไรจริงๆ ก็ได้”
ฝุ่นพยักหน้าเล็กน้อย แต่ในใจกลับไม่ได้คิดแบบนั้นมันแปลกเกินไป เจ๊ฝ้ายไม่ใช่คนแบบนั้น เธอก้มมองโทรศัพท์ในมืออีกครั้ง ก่อนล็อกหน้าจอช้าๆ
