ตอนที่ 21
ฝุ่นเธอเดินมาหยุดหน้าห้อง Galley กลิ่นอาหารสำเร็จรูปอุ่นร้อนๆ หอมฟุ้งไปทั่วบริเวณนั้น ในมือเธอถือถาดรอนำอาหารเตรียมเสิร์ฟผู้โดยสาร จังหวะนั้นเธอเลยชะงักเท้าทันที
เสียงหัวเราะคิกคักของลูกเรือสองคนลอยมาเบาๆ
“ไฟลต์นี้ถึงญี่ปุ่นแล้ว อีกตั้งหกชั่วโมงกว่าจะบินกลับนะ”
อีกคนหัวเราะเบาๆ
“งั้นเราไปผับกันดีไหม เสี่ยหล่อๆ รวยๆ เต็มไปหมด ไปเที่ยวเฉิดฉายกันหน่อย”
อีกเสียงถามขึ้นด้วยความสงสัย
“แล้วทำไมดีเลย์นานขนาดนั้นล่ะ สายการบินเรามีปัญหาหรือเปล่า”
คำตอบที่ได้เบาและไม่ชัดนัก
“…คำสั่งบอสน่ะ...”
เสียงคุยค่อยๆ ห่างออกไปตามจังหวะที่ฝุ่นเดินผ่าน
แต่สิ่งที่ติดอยู่ในหัวเธอกลับไม่ใช่เรื่องดีเลย์ ไม่ใช่เรื่องเที่ยวบิน
เป็นคำว่า
“ผับ… เสี่ยระดับพรีเมียม…”
เธอถอนหายใจเบาๆ ไม่ได้สนใจเรื่องผู้ชายรวย
แต่เธอสนใจ 'ข้อมูล'
"หรือเราจะลองชวนมะยมเข้าไปสัมผัส เอาบรรยากาศสักครั้งดีนะ"
ที่แบบนั้นค
