บทที่ 22

1674 Words

[สนามบินโตเกียว] "ตามที่อยู่คือที่นี่เลยครับ" สิงหราชเดินทางมากับแชมป์แค่สองคน "ทำไมต้องหนีมาไม่เข้าใจ นี่ถ้าแม่ของเธอไม่วุ่นวายนะ กูก็ไม่ตามมาถึงที่นี่หรอก" แสร้งพูดกับแชมป์ เหมือนอารมณ์ไม่จอย "เหรอครับ.." ส่วนลูกน้องก็ไม่รับมุกเอาสะเลย "มึงพูดเหมือนไม่เชื่อกูเลยว่ะไอ้แชมป์" "เชื่อครับ ผมเชื่อเสี่ย" "แต่คำพูดของมึงเหมือนไม่เชื่อ" "ผมเชื่อเสี่ยม๊ากมากเลยครับ" "มึงพูดเสียงสูง!" "เสี่ยครับผมว่าเราเข้าไปดูดีกว่า..ว่าเธออยู่ในหอพักนี้จริงไหม" "ฝากไว้ก่อนเถอะมึงไอ้แชมป์ กวนตีนกูดีนักนะมึง" จบคำพูดเขาก็รีบเดินนำหน้าเข้าไปด้านใน ชายหนุ่มสอบถามคนดูแลที่นี่ด้วยภาษาอังกฤษ..และคำตอบที่ได้คือเธอย้ายไปแล้ว "จะย้ายไปไหนอีก" พอได้คำตอบ เขาก็ออกมาจากหอพักนั้น "หรือว่าเธอจะกลับประเทศไทยไปแล้วครับ" "มึงลองเช็คดูสิ" แชมป์ก็เลยประสานมาทางประเทศไทย ลูกน้องที่นี่ก็รีบค้นหาให้..แต่ก็ยังไม่เจอ "แส

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD