อุแว้! อุแว๊!!
"ใจเย็นครับคนดี แม่ขอขยับตัวแป๊บหนึ่งก่อน" พอขยับตัวได้ที่หญิงสาวก็เอื้อมมือไปอุ้มลูกจากเปลเด็ก เพื่อที่จะนำมานอนด้านข้าง..แล้วให้นม
"ธรรมดาผ่าคลอดน้ำนมจะไม่ค่อยมี โชคดีนะที่น้ำนมของหนูยังไหลดีอยู่" ป้าที่มาเฝ้าลูกสาวข้างเตียง เห็นเวลาให้นมเด็กก็ดูดตลอด
"ยังดีค่ะ ที่ยังมีเรื่องโชคดีอยู่บ้าง" ถ้าน้ำนมของเธอไม่ไหล นั้นมันคือเรื่องใหญ่เลย ต้องแบ่งเงินส่วนที่เหลือมาซื้อนมผง
พอกินนมอิ่มแล้วเด็กน้อยก็ไม่งอแง หญิงสาวได้แต่นอนมองหน้าลูก ทำไมแกต้องเกิดมาหน้าเหมือนพ่อด้วย ทั้งๆ ที่ไม่เคยเห็นหน้าเขาเลย พอคิดมาถึงตรงนี้ลูกของเธอก็มีรอยยิ้มขึ้นมา
"ยิ้มทำไมหมาน้อย หนูมีแม่แค่คนเดียวพอแล้ว" เหมือนเด็กน้อยจะรู้ว่าแม่กำลังคิดอะไรอยู่..เธอก็เลยตำหนิลูกเบาๆ
"เออป้าลืมไปเลย หนูตั้งชื่อให้ลูกหรือยัง"
"ตั้งแล้วค่ะ"
"หน้าตาน่ารักแบบนี้ ชื่อคงจะน่ารักนะ"
"น่ารักค่ะ แกชื่อหมาน้อย"
"ห๊ะ
