ดวงตาคมกริบของพระเอกหนุ่มซึ่งกำลังยืนฟังผู้กำกับบรีฟฉากและอารมณ์ของตัวละครอยู่หน้าเซตมองไปยังหนุ่มสาวที่กำลังนั่งคุยกันอย่างสนิทสนมบริเวณใต้ต้นไม้
เขาสั่งเธอหลายครั้งแล้วว่าไม่ให้อ่อยเพื่อนรักของเขา แต่เธอก็ยังกล้าขัดคำสั่ง แถมยังยิ้มหวานและหัวเราะกับมุกเสี่ยว ๆ ของมันอีกต่างหาก ทีกับเขาที่เป็นทั้งเจ้านายและคนรักเก่า เธอกลับทำหน้าราวกับคนแบกโลกไว้ทั้งใบ
“ปุณณ์ ฟังอยู่หรือเปล่า”
“ฟังครับ เอ่อ ผมขอตัวแป๊บนะพี่”
พระเอกหนุ่มเดินออกมาจากหน้าเซตตรงดิ่งมาหาลูกจ้างสาวสวยทันที
“มัวคุยอะไรกัน ทำไมไม่เข้าไปพัดให้ฉัน ฉันร้อนจนจะเป็นลมอยู่แล้ว”
หนุ่มสาวที่กำลังพูดคุยกันอย่างออกรสเงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่ที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นไม่มีเหงื่อสักหยด เพราะวันนี้ท้องฟ้าครึ้มราวกับฝนจะตกแถมยังมีลมเย็นตั้งแต่เช้า
“ขอโทษค่ะ เห็นว่าอากาศไม่ร้อน”
“ทั้งแสง ทั้งไฟ ทั้งรีเฟล็ก เธอนั่งคุยกับผู้ชายใต้ต้นไม้จะไปร้อ
