“แมวน่ารักจังเลยนะครับ”
ณกมลเงยหน้าจากแมวตัวกลมซึ่งกำลังวิ่งเล่นในสนามหญ้าของสวนลอยฟ้าบนตึก มองไปยังต้นเสียงทุ้มก็พบกับชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนมาถึงศอกกับกางเกงผ้าเนื้อดีสีดำพอดีตัวดูสมาร์ทและภูมิฐาน
ใบหน้าหล่อเหลา ผิวพรรณขาวผ่องมีออร่าทำให้เธอเดาว่าเขาคงเป็นดาราหน้าใหม่ซึ่งเธอยังไม่เคยเห็นตามสื่อ
“ขอบคุณมากค่ะ”
“ขออนุญาตนั่งสูดอากาศด้วยคนนะครับ ข้างในมันอึดอัด”
“เชิญค่ะ”
เธอขยับตัวเพื่อให้เขานั่งร่วมกันบนเก้าอี้เหล็กดัดกลางสวน เธอเองก็อึดอัดกับห้องแต่งตัวดาราที่แทบไม่มีที่จะเดิน ปุณณิธิจึงให้พาเจ้าน้ำอุ่นออกมานั่งเล่นรอเขาแต่งหน้าอยู่ในสวนลอยฟ้านี้แทน
“เป็นดาราใหม่เหมือนกันหรือครับ ทำไมมานั่งตรงนี้ล่ะ ข้างในเขาเรียกรวมตัวกันแล้วนะครับ”
วันนี้มีเวิร์กช็อปดารานักแสดงหน้าใหม่ รวมทั้งประชุมเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้เขาต้องมาอยู่ตรงนี้ในวันว่างที่แสนจะน้อยนิด
“เปล่า
