“เมี๊ยว...เมี๊ยว...”
ลูกแมวตัวน้อยเห็นพี่เลี้ยงสาวที่นอนกอดกันทุกคืนถูกพ่อของตัวเองทำรุนแรงและร้องขอความช่วยเหลือเสียงดังจึงวิ่งตะกายข่วนกระเป๋า เบิกตามองสองคนที่กำลังโรมรันพันตูและร้องออกมาด้วยความตกใจ
เสียงของลูกรักที่ดูไม่ปกติสักนิดทำเอาเขาเบี่ยงหน้าไปมอง ดวงตากลมโตสีเทาที่เบิกกว้างอย่างตกใจสุดขีดทำเอาเขาได้สติ จึงทรุดตัวลงกอดร่างบางเอาไว้ หอบหายใจแรง ตัวสั่นสะท้านด้วยพยายามข่มความต้องการเบื้องต่ำและความโกรธเกรี้ยวที่มีในจิตใจ
“แม่ง...”
เขาสบถเสียงแหบพร่าด้วยความหงุดหงิด ตัวตนที่ยังคงอยู่ในกางเกงปวดหนึบไปทั้งลำ โชคดีแค่ไหนที่วันนี้เธอใส่กางเกงยีนรัดรูป ถ้าเป็นชุดเดรสที่เขากวาดซื้อมาให้ซึ่งมันสะดวกต่อการทำเรื่องอย่างว่าแค่เกี่ยวกางเกงชั้นในของเธอออก ป่านนี้เขากับเธอคงหลอมรวมกายเป็นหนึ่งเดียวกันไปแล้ว
เมื่อตั้งสติระงับความต้องการเบื้องต่ำได้ เขาก็ผละลุกจากตัวเธอแล้วจัดระเบียบร่างกาย
