ณกมลนั่งกระสับกระส่ายมาในรถตู้ ไม่กล้าบอกให้คนขับรถจอดร้านขายยาเพราะเกรงใจเจ้านายหนุ่มนั่งอยู่ด้านข้าง
“เป็นอะไร กระสับกระส่าย อยากเข้าห้องน้ำเหรอ จะได้ให้พี่หมายจอดปั๊ม”
“เอ่อ ไม่ใช่ค่ะ ฉันอยากแวะร้านขายยา”
“ซื้ออะไร”
“ยาคุม”
เธอกระซิบเสียงเบา นึกถึงเมื่อคืนที่เขาผิดสัญญาก็น่าเจ็บใจนัก อุตส่าห์ทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดด้วยการช่วยเขายกของขึ้นไปเก็บบนห้อง แต่แทนที่เขาจะปล่อยให้เธอลงมาซื้อยา ดันจับเธอกินจนดึกดื่นแล้วร้านยาที่ไหนมันจะเปิดรอเธอ
เขาตวัดสายตามาตำหนิราวกับเธอเป็นคนผิด แทนที่เขาจะใช้ถุงยางอนามัยกับเธอ แต่ดันไม่ใช้ แถมยังปลดปล่อยข้างในตัวเธออีกต่างหาก มันเสี่ยงแค่ไหนเขาไม่รู้หรือไง
“ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้มันปาเข้าไปกี่ชั่วโมงแล้ว ทำไมไม่ซื้อกินก่อนหน้านี้”
“แล้วฉันจะเอาเวลาไหนไปซื้อคะ เมื่อคืนคุณก็ไม่ยอมปล่อยฉันลงมา”
“ไม่ต้องกินแล้ว เลยเวลา มันไม่ท้องหรอกน่า เอากันแค่ไม
