“เฮ้ย ๆ อะไรกันวะไอ้ปุณณ์ มึงจะลากน้ำมนต์ไปไหน”
ชนทัตและกันตากำลังจะไปเข้าฉากวิ่งตามปุณณิธิที่ฉุดลากณกมลผ่านทางด้านหลังของอาคารเตี้ย ๆ สำหรับใช้เป็นห้องแต่งตัวในวันนี้
“มึงไม่ต้องมายุ่ง กูกำลังจะสั่งสอนคนของกู”
ดวงตาแดงก่ำราวกับซาตานทำเอากันตากล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะเข้าไปช่วย เพราะอย่างน้อยสองคนนี้ก็ได้ชื่อว่าเป็นผัวเมียกัน แม้ฝ่ายชายจะไม่ได้รู้สึกพิศวาสเพื่อนรักของเธอก็ตาม
“ไม่ยุ่งไม่ได้ มึงเล่นลากแขนน้ำมนต์เข้ามาแบบนี้ ใครเห็นเข้าจะคิดยังไง อีกอย่างน้ำมนต์ทำผิดอะไรหนักหนาถึงกับต้องลากมาสั่งสอน”
ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในอารมณ์ทั้งโกรธทั้งหึงหวงยอมปล่อยมือคนตัวบางแต่โดยดี รอยจ้ำแดงที่คอทำเอากันตาวิ่งพรวดเข้าไปจับปอยผมของเพื่อนลงมาปิดบังด้วยกลัวว่าความลับระหว่างหนุ่มสาวสองคนตรงหน้าจะแตกเสียก่อน
“เรื่องของกู มึงจะไปเข้าฉากก็รีบไป”
“กูจะไปเข้าฉากได้ยังไง กูกลัวมึงจะทำอะไรน้ำมนต์”
“จะทำอะไรก็เรื่
