“จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ ก็วันเกิดคุณปุณณ์เจ้านายฉันเขาตามไปเซอร์ไพรส์เพื่อนเขาถึงที่นู่น โทรหาแกยังไงก็ไม่รับ แล้วยังไงไม่รู้อยู่ ๆ ก็เดินเอาเค้กไปทิ้งแล้วก็ไปกินเหล้าเมา ไม่รู้ว่ารู้ได้ยังไงว่าแกกับคุณปุณณ์มีอะไรกัน”
ณกมลย้อนคิดไปถึงคืนนั้นที่เธอกับคนรักมีความสัมพันธ์กันอย่างเร่าร้อนบนเตียงกว้าง โทรศัพท์มือถือของเธออยู่ใต้หมอนและมือไม้ของเธอก็ปัดป่ายไปจนทั่ว คงจะไปโดนปุ่มกดรับสายทำให้ชนทัตได้รู้ว่าเธอกับเพื่อนรักของเขามีอะไรกัน
คิดแล้วก็อายเป็นบ้า หลังจากวันนั้นเธอเพิ่งมาเห็นว่ากดรับสายเขาในช่วงกลางดึก ยังคิดย้อนกลับไปอยู่เลยว่าไปกดรับสายเขาตอนไหน เพราะเธอไม่ได้คุยโทรศัพท์กับเขามาหลายวันแล้ว
“ต้องเป็นตอนนั้นแน่เลย มือฉันต้องไปโดนปุ่มรับสายเองแน่ ๆ น่าอายชะมัด แล้วยังไงต่อ พอแกไปกินเหล้าแล้วยังไงกันต่อ”
“จะยังไง ก็เมาเป็นหมาน่ะสิ พอกลับห้องก็ทะเลาะกัน เถียงกันเรื่องแก เขาหาว่าฉันไม่ยอมบอกเ
