ชนทัตลืมตาขึ้นช้า ๆ เพดานห้องสีขาวและสายน้ำเกลือระโยงระยางรวมทั้งภาพสุดท้ายที่ฉายชัดเข้ามาในสมองทำให้เขารู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่โรงพยาบาล และเขารอดตายแล้ว
กันตาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำวิ่งถลามาจับมือเขาเอาไว้ด้วยความโล่งอก ที่สุดท้ายเขาก็ฟื้นเสียทีหลังจากที่เมื่อช่วงสายเขาช่วยเธอเอาไว้จากการโดนคนเมาขับรถชนที่หน้าร้านขายยาใกล้โรงแรมระหว่างรอเขาลงมาตามเวลานัด
ตอนนั้นเธอทั้งช็อกและตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก เขาโดนรถชนต่อหน้าต่อตาเลือดไหลเต็มตัว ดีที่มีทีมกู้ภัยอยู่แถวนั้นจึงนำเขาส่งโรงพยาบาลได้อย่างรวดเร็ว
“ฉันจะตามหมอนะคะ”
เขารั้งมือเธอเอาไว้ กวาดมองร่างบอบบางที่ไม่ได้มีอะไรบุบสลายแล้วก็ถอนหายใจโล่งอก
“ไม่เป็นไรใช่ไหม”
“ไม่ค่ะ ขอบคุณคุณมากนะคะ ที่มาช่วยฉันไว้ได้ทัน แต่คุณต้องมาเจ็บตัวเพราะฉัน”
“ทำไมออกไปซื้อยาถึงไม่รอผมก่อน ข้ามถนนก็ใจลอย”
ตกลงกันไว้แต่แรกแล้วว่าจะซื้อยากินที่สนามบิน แต่
