ทุกสายตาในโรงพยาบาลต่างจับจ้องไปยังรถเข็นเปลนอนซึ่งบนนั้นมีผู้หญิงใบหน้าซีดเซียวนอนหลับไม่ได้สติ จุดสนใจคือชายหนุ่มรูปหล่อออร่าจับที่วิ่งเกาะขอบเตียงด้วยท่าทีร้อนรน
หลายคนยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกภาพวิดีโอชายหนุ่มคนนั้นจนเขาลับสายตาไป
ประตูห้องฉุกเฉินปิดลง ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความกังวล เขายกมือขึ้นลูบใบหน้าแล้วทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉินอย่างหมดเรี่ยวแรง
ชนทัตและกันตาที่เพิ่งขับรถตามมาถึง วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาที่หน้าห้องฉุกเฉินได้ทันเห็นเตียงเข็นเข้าไปไว ๆ
“ใจเย็นนะไอ้ปุณณ์ น้ำมนต์ถึงมือหมอแล้ว”
ชนทัตตบบ่าที่ลู่ลงของเพื่อนรักซึ่งนั่งใช้ศอกเท้าขาแล้วก้มหน้าต่ำเพื่อให้กำลังใจ ตั้งแต่คบกันมาเป็นสิบปีเขาไม่เคยเห็นเพื่อนรักมีสภาพย่ำแย่แบบนี้มาก่อน
“มันเกิดอะไรขึ้นวะไอ้ทัต”
“กูก็ไม่รู้ว่ะ ไปเข้าห้องน้ำ พอเดินกลับมาถึงตรงนั้นก็เห็นน้ำมนต์ยืนขึ้นแล้วเซจะล้ม กูเลยวิ่งไปรับ ที
