“ลุกไหวบ่” (ลุกไหวไหม)
หลานชายเจ้าของโรงสีที่ปล่อยให้คู่หมั้นออดอ้อนใช้ใบหน้าจิ้มลิ้มแนบฝ่ามือใหญ่อยู่จำต้องขยับมันออกมาแล้วเอ่ยสอบถามด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่ค่อยจะสบายใจเท่าไหร่
ตัวร้อนขนาดนี้ หากไม่เช็ดลดอุณหภูมิร่างกายก่อนก็ต้องรีบพาลี่หมวยไปโรงพยาบาลใกล้ ๆ แทน
“แค่นอนเฉย ๆ ยังเหมือนห้องหมุนเลยจ๊ะ”
ทว่าคำตอบของเธอทำให้ปราบต้องตัดสินใจเลือกข้อแรกที่เขาเองก็ไม่เคยจะทำมันให้ใครเหมือนกัน ที่พอมีความรู้ เหตุมาจากตอนเด็ก ๆ นั้นป่วยบ่อย คุณย่ามักจะทำเช่นนี้ให้ตลอด แล้วมันก็ดีขึ้น เพราะเห็นปราบปากดีแบบนี้ก็ไม่ชอบหมอมาตั้งแต่จำความได้ ดีที่โตมาเขาไม่ค่อยเจ็บป่วยเท่าไหร่ คงเพราะออกกำลังกายรวมถึงใช้แรงตลอด
“ซั่นกะถ่าก่อน เดี๋ยวกูสิเช็ดโตให้ แล้วสิหาข้าวหายาให้กิน” (งั้นก็รอก่อน เดี๋ยวกูจะเช็ดตัวให้ เสร็จแล้วจะหาข้าวหาน้ำให้กิน)
เจ้าของห้องพักคับแคบนิ่งไปยามจบประโยคของเขา ปราบคนที่ปากเสีย แถมยัง
