มีสามัญสำนึก

“พี่ปราบจ๊ะ ตื่นหรือยัง หนูณีมาตามแล้วน้า ตื่น ๆ เร็ว” เสียงเจี๊ยวจ๊าวพร้อมกับวันใหม่เวียนมาเยือนในสภาพอากาศที่มืดครึ้มยามพายุพัดผ่าน ส่งผลให้ชายหนุ่มเจ้าของเถียงนาที่ยังไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยขยับกายลุกขึ้นนั่ง โดยยังมีอาการปวดศีรษะจากการยกดื่มไม่พักในวันเกิดเพื่อนสนิทไปให้เห็นอยู่ เดี๋ยวสิ เมื่อคืนถึงเขาจะเมา แต่ก็นับว่ายังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนทุกประการ แน่นอนว่าต้องจำเรื่องที่เกิดขึ้นได้แจ่มแจ้งอยู่แล้ว แต่ที่น่าแปลกใจกว่านั้นเลยคือลี่หมวยมันหายไปไหนแล้ว? เพราะห้องนอนของบ้านที่เรียกว่าเถียงนาขนาดมันก็เท่านี้ กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ไม่เจอก็แสดงว่าหญิงสาวกลับไปแล้วหรือไม่ก็อยู่ด้านล่าง และแว็บหนึ่งเขาก็อยากจะให้มันเป็นอย่างหลัง ก่อนจะรีบสะบัดหัวเพื่อไล่อาการแปลก ๆ ออกไป ปราบตั้งสติอีกรอบ รีบเดินไปเปิดประตูให้เจ้าตัวเล็กกับซ้อที่มาหากันถึงที่ “อีหยังแต่เช้าแต่เชียวแทะสู” (อะไรแต่เ