"พ่อฝากด้วยนะ วันนี้วันแรก คงต้องเทรนด์งานกันหนักหน่อย" ก่อนที่ทศกัณฐ์จะออกจากบริษัทและกลับไปที่โรงแรมก็ได้ฝากฝังลูกชายไว้กับหนามเตย เพราะทศกัณฐ์ดูแล้วหนามเตยคงจะเป็นงานก่อนลูกชายของเขาแน่
"ค่ะ" จะปฏิเสธก็ไม่ได้เพราะบุญคุณค้ำคออยู่ ถ้าเขาตั้งใจมาทำงานก็ถือว่าดีไป แต่ถ้าเขาตั้งใจมาก่อกวนเพราะหวงในสมบัติของคุณตา ก็ถือว่าเวรกรรมของเรายังไม่หลุดพ้นแล้วกัน
พอทศกัณฐ์ออกไปจากห้องทำงานได้เพียงไม่นาน หนามเตยก็ตามออกไปบ้าง เพราะว่าเธอต้องกลับไปที่ห้องเดิมนั่นก็คือห้องทำงานของเสี่ยเจ้าคุณ
"เธอมาทำอะไรที่ห้องนี้" ทีแรกเจ้าขุนคิดว่าเธอทำงานที่ห้องพ่อของเขา แต่พอเห็นหนามเตยเดินมาที่ห้องนี้เขาก็รีบตามมา
"ฉันทำงานที่ห้องนี้ก็ต้องกลับมาห้องนี้สิ"
"ใครให้เธอมาใช้ห้องนี้" เจ้าขุนถามออกไปด้วยใบหน้าถมึงทึง แบบเอาเรื่อง
"ทำไม" ดวงตางามตวัดมองใบหน้าอีกฝ่าย..แล้วเธอก็นึกขึ้นได้คงจะเหมือนเรื่องรถคันนั้น เพร
