บทที่ 61

1426 Words

"วันนี้ลงมาทานข้าวเย็นพร้อมกันนะจ๊ะหนาม" เจ้าขาเห็นว่าหนามเตยกำลังจะเดินขึ้นบ้านก็เลยรีบพูดขึ้นมาก่อน "คือ..หนาม.." อยากจะปฏิเสธใจแทบขาด แต่หญิงสาวจำเป็นต้องได้ตอบตกลงไปเพราะผู้ใหญ่ชวน "ค่ะ" แล้วเธอก็เดินขึ้นบ้านไป โดยที่ไม่กล้าหันไปมองหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ เพราะรู้ดีว่าเขาคงจะโกรธมาก "ผมขอตัวก่อนนะครับ" ว่าแล้วชายหนุ่มรีบตามขึ้นไปทันที แกร่ก! แกร่ก!! เขาไม่ได้ตรงไปที่ห้องนอนของตัวเอง แต่เขามาบิดลูกบิดประตูห้องของเธอ โดยที่ไม่เคาะหรือส่งสัญญาณอะไรก่อนเลย หนามเตยถึงกับสะดุ้งโชคดีที่เข้ามาในห้องแล้วเธอก็ล็อกมันไว้ "เปิด!" เสียงตะคอกพร้อมกับพยายามบิดลูกบิดประตูนั้น "ใครจะบ้าไปเปิดให้" หญิงสาวพูดออกมาแค่เบาๆ ไม่กล้าให้เขาได้ยินด้วยหรอก กลัวว่าจะไปกระตุ้นอารมณ์ของเขาเข้าให้อีก ด้านหน้าประตูเงียบไปสักพักแล้ว เขาคงจะล่าถอย หนามเตยสบายใจขึ้นมาหน่อย ก็เลยมาเปิดแง้มดู เพราะว่าเธอต้องลงไปข้างล่างไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD