แม้ผู้รักษาศีลต้องงดอาหารมื้อเย็น แต่ทิวเขา วายุ เวหา และวารี ก็ไม่สามารถงดได้ ปลี ทับทิม และทิวาจึงต้องนำอาหารมาให้ แต่เวลานี้ทุกคนอยู่ที่ลานวัด ซึ่งแยกส่วนกับที่พักของแม่ชีกับผู้มาปฏิบัติธรรม
หลังจากทำการบ้าน และถูทำความสะอาดกุฏิท่านเจ้าอาวาส ขุนก็กลับมายังห้องเล็กๆ ภายในอาคารพักนอนของผู้มาปฏิบัติธรรม ซึ่งนับจากวันที่ย้ายเข้ามา ที่นี่คือห้องนอนใหม่
ขุนไหว้ทักทายแม่ชีทุกคนที่เดินผ่าน รวมทั้งแม่ชีตองนวล แล้วยังไหว้ผู้ใหญ่ที่อยู่กับแม่ชีด้วย ก่อนจะเข้าห้องของตัวเอง
“ทำไมมีเด็กมาอยู่ที่นี่ด้วยละคะ” ทับทิมจำได้ตอนมาส่งแม่ชีตองนวลที่วัดเมื่อหกเดือนก่อนไม่เคยเห็นเด็กผู้ชายคนนี้ และวัดนี้ก็ไม่มีเด็กวัดในวัยนี้
“เด็กที่ไหนเหรอคะแม่ชี” จอมถามขึ้นมาอีกคน
“นั่นขุน...” แม่ชีตองนวลเอ่ยบอก แต่ยังพูดไม่จบ ทิวาก็พูดขึ้นเสียก่อน
“ขุนพล”
“ทิวารู้จักขุนด้วยหรือลูก” แม่ชีตองนวลแปลกใจที่เหลนรู้จักกับ
