ทิวาทำการบ้านเสร็จก็เพลิดเพลินกับการ์ตูนชีวิต โดยมีหม่าม้าคอยตอบคำถามและให้ความรู้เพิ่มเติม จนลืมสองหนุ่มจอมป่วนที่ต้องรับบทลงโทษไปสนิท จนเวลาล่วงเลยไปเกือบสามชั่วโมง
“ทิวา หม่าม้าว่าเราลืม // หม่าม้า หนูว่าเราลืม”
สองสาวนึกขึ้นมาได้ตอนเริ่มรู้สึกหิวเพราะเลยเวลาอาหารเย็น รีบพากันออกมาดูสองหนุ่ม แต่ทั้งคู่หลับไปแล้ว
ปลีนั่งหลังพิงกำแพง เช่นเดียวกับลูกชาย แต่ทิวเขาเอนตัวมาพิงคนเป็นพ่อ ทั้งคู่หลับปากหวอ สองสาวหัวเราะคิกคัก และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป
สองหนุ่มถูกปลุกให้มากินข้าว ทั้งคู่หน้าเง้าหน้างอขุ่นเคืองสองสาวที่ลืมพวกตน แต่เพียงถูกหอมแก้มก็หายเป็นปลิดทิ้ง ยิ้มกันขึ้นมาได้ แล้วจัดการอาหารตรงหน้าด้วยความหิว
เพียงปู่ศิราโทรมาถามว่าจะนอนด้วยไหม ทิวาก็ตอบตกลงทันที และคนเป็นปู่มารับแบบด่วนจี๋มาก ยังไม่ทันวางสาย รถกระบะสไตล์วินเทจก็มาจอดเทียบเรือนทิวาแล้ว
“ปะป๊ามาไวอย่างกับจอดรถรออย
