เช้าวันใหม่
ระหว่างนั่งรถโดยสารไปยังโรงพยาบาล ปาณชีวาเอาแต่ก้มมองมือของตัวเองที่ประสานกันไว้บนตัก สิ่งเดียวที่วิ่งวนอยู่ในหัวตอนนี้ก็คือ...เธอจะเดินไปบอกเขาอย่างไร ว่าเธอพร้อมยอมรับเงื่อนไขทุกข้อของเขาแล้ว
รถเมล์เลี้ยวเข้าถนนเส้นใหญ่ที่มุ่งหน้าสู่โรงพยาบาล พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นอาคารสูงใหญ่ที่ตั้งอยู่เบื้องหน้า หัวใจของหญิงสาวก็เต้นแรงขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ ทุกครั้งที่เห็นชื่อ “โรงพยาบาลรัตนเวช” ตัวใหญ่ที่ติดอยู่บนยอดอาคาร เธอมักจะรู้สึกภูมิใจที่ได้มาฝึกงานที่นี่ แต่วันนี้ ความรู้สึกนั้นกลับถูกกลืนหายไปแทบหมด เหลือเพียงความกังวลปนความกลัวบางอย่างที่เกาะแน่นอยู่ในอกแทน
ในห้องทำงานเลขาฯ ของรองผู้อำนวยการฝ่ายการแพทย์ อนุพงศ์แจกแจงงานของวันนี้ด้วยสีหน้าจริงจังเหมือนเคย เอกสารที่ต้องให้กฤตภัทรเซ็น เคสคนไข้ที่ต้องผ่าตัด รายชื่อผู้ป่วยที่ต้องตรวจติดตาม ทุกอย่างถูกเรียงในแฟ้มอย่างเป็นระเบียบ ซึ่งส่ว
