เช้าวันใหม่ โรงพยาบาลรัตนเวชเต็มไปด้วยบรรยากาศสดใสอย่างประหลาด ลานหน้าตึกการแพทย์เต็มไปด้วยผู้คนที่เดินเข้าออกอย่างเร่งรีบเหมือนเช่นทุกวัน แต่สำหรับปาณชีวาการเดินผ่านประตูอัตโนมัติในเช้าวันนี้กลับรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนช้าลงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
เพราะมือของเธอถูกกฤตภัทรจับไว้แน่นตั้งแต่ก้าวออกจากรถหรูที่จอดอยู่ในโซน VIP เขาเดินเคียงข้างเธออย่างมั่นคง ไม่เร่งรีบแต่ก็ไม่เชื่องช้า
ทว่าทุกย่างก้าวของเขากลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงมากขึ้นทุกขณะ เมื่อผู้คนเริ่มหันมามอง บ้างกระซิบ บ้างตาโต บ้างยกมือไหว้เขาด้วยความเคารพ แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะพาเด็กสาวคนหนึ่งเข้ามาด้วย…และยิ่งไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะกุมมือเธอไว้ตลอดทางราวกับเป็นภาพที่เขาตั้งใจประกาศให้ทั้งโรงพยาบาลเห็นพร้อมกัน
“คุณอาคะ…ปล่อยป่านก่อนก็ได้นะคะ คนมองกันใหญ่แล้ว”
เธอกระซิบเบาๆ เสียงสั่นจนได้ยินกันเพียงแค่สองคน แก้มเธอแดงจ
