หมอหนุ่มกวาดตามองเรือนร่างที่เต็มไปด้วยส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างพึงพอใจ แม้จะเห็นว่าเธอตัวสั่นอย่างน่าเอ็นดูแต่เธอก็ไม่คิดจะปัดป้องเมื่อเขาไล้มือนั้นกับยอดทรวงสีหวานแล้วสะกิดเบาๆ จนมันแข็งขืนเป็นตุ่มไต
“เธอสวยมาก ป่าน...”
เขายิ้มแล้วมองแววตาตื่นตระหนกนั้นขณะที่เริ่มถอดเสื้อนอนของตนเองออก ตามด้วยกางเกงนอนที่ปลิดปลิวไปตามกัน
ร่างเปลือยของเขาทาบทับลงมาและนั่นก็ทำให้เธอรับรู้ได้ถึงอวัยวะที่ไร้กระดูกแต่มันกลับค่อยๆ ขยายขนาดใหญ่ขึ้นแล้วมันก็สัมผัสกับความสาวของเธอจนชวนให้ใจสั่น
“กลัวรึเปล่า” เสียงเขากระซิบแผ่วยามที่ริมฝีปากนั้นคลอเคลียกับลำคอขาวผ่องอย่างเชื่องช้า
“เอ่อ...ปละ...เปล่าค่ะ”
“เปล่า...แต่เธอตัวสั่นมากนะ”
“คือป่าน...ป่านแค่...หนาวค่ะ”
กฤตภัทรอมยิ้มอย่างเอ็นดู ก่อนจะถอดชุดนอนของเธอออกเพื่อให้เขาได้สัมผัสเนื้อแท้ของเธออย่างแท้จริง
“อย่ากลัว และไม่ต้องเกร็ง แค่ปล่อยให้อาเป็นคนนำทางก
