ในรสสัมผัสดูดดื่มนั้น ปาณชีวาไม่รู้เลยว่าภายใต้เปลือกความเย็นชาของกฤตภัทรกำลังพลุ่งพล่านไปด้วยอารมณ์บางอย่างที่เขาเองก็ไม่อยากยอมรับ นับตั้งแต่วินาทีที่เขาเห็นเธอเดินเคียงข้างเด่นคุณในตอนกลางวัน ภาพของชายหนุ่มอีกคนที่มองเธอด้วยสายตาอาทรและรอยยิ้มที่เธอส่งตอบกลับไปอย่างเป็นธรรมชาติยังวนเวียนอยู่ในหัวของเขาอย่างดื้อดึง
เขาไม่เคยสนใจว่าใครจะกินข้าวกับใคร ไม่เคยใส่ใจเรื่องเล็กน้อยแบบนั้น แต่เมื่อผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่เสนอใจให้เธอมานาน และผู้หญิงคนนั้นเป็น ‘เด็กของเขา’ เขากลับรู้สึกไม่ชอบใจอย่างรุนแรงจนตัวเองยังแปลกใจ
ยิ่งนึกถึงภาพเด่นคุณเดินประกบข้างปาณชีวา จูบที่เขามอบให้เธอในตอนนี้ก็ยิ่งแนบแน่นและดุดันขึ้นราวกับกำลังประทับตราลงบนตัวเธอโดยที่ไม่มีใครแย่งชิงได้ ริมฝีปากของเขากดทับลงมาแรงจนหญิงสาวตัวสั่นไปทั้งร่าง มือเล็กเผลอกำสาบเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว ความตื่นเต้นและความหวาดกลัวปะป
