“นั่นแหละครับ ผมถึงต้องอยู่” เขาบอกแล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาหาเธอ “พักผ่อนน้อย มีอาการมึนหัววิงเวียนศีรษะ แล้วยังอาเจียนออกมาหลายรอบด้วย”
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย” แทนรักตอบอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันกินอาหารไม่ตรงเวลาด้วยนี่”
“ก็เลยต้องมีคนคอยดูแลไงครับ” หมอโชนยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ทำเอาแทนรักถอนหายใจเล็กน้อยด้วยความละเหี่ยใจและขัดใจ
หลังจากที่ถกเถียงกันอยู่นาน แทนรักก็ต้องยอมแพ้ให้กับความดื้อด้านของหมอโชน เธอจึงจำเป็นต้องยอมให้เขาอยู่เป็นเพื่อนเธอในห้องทำงานจนกว่างานจะเสร็จ
“งั้นฉันจะทำงานต่อแล้วนะคะ เบ๊บก็นั่งหาอะไรทำไปพลาง ๆ ก็แล้วกัน”
“ไม่มีปัญหาอยู่แล้วครับ” หมอโชนตอบรับอย่างว่าง่าย ก่อนที่เขาจะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเพื่อฆ่าเวลา และคอยเงยหน้าขึ้นมองแทนรักเป็นระยะ ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าเธอยังไหวอยู่
เวลาผ่านไปร่วมหลายชั่วโมง แทนรักก็ยังคงนั่งทำงานอย่างหนักหน่วง เพราะในหัวของเธอเต็มไปด้วยไอเดียใหม่
