วันต่อมา
เช้านี้แสงแดดส่องสว่างจ้าตั้งแต่เจ็ดโมงกว่า ๆ แทนรักที่ตื่นขึ้นมาจากการพักผ่อนนั้นก็ไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกสดชื่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวอย่างรุนแรงราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบซ้ำ ๆ ในสมอง
และอาการท้องไส้ปั่นป่วนของเธอที่เป็นมาตั้งแต่เมื่อวานก็เข้ามาเล่นงานเธออีกครั้ง จนเธอต้องรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำและทรุดตัวลงหน้าชักโครก ก่อนจะอาเจียนออกมาอย่างรุนแรงจนหมดไส้หมดพุงไปหมด ทว่าคราวนี้อาการของแทนรักมันหนักกว่าเมื่อวานมาก จนรู้สึกเหมือนร่างกายไม่เป็นของตัวเองเลย ใบหน้าของเธอซีดเผือดจนแทบไม่มีสีเลือด ท้องไส้ปั่นป่วน วิงเวียนจนรู้สึกไม่สบายตัวไปหมด
“เบบี๋ อ้วกอีกแล้วเหรอ” เสียงทุ้มนุ่มของหมอโชนดังขึ้นจากหน้าประตูห้องน้ำ “ผมได้ยินเสียงก็รีบมาดูเลย”
หมอโชนพูดพลางรีบเดินเข้ามาในห้องน้ำด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เขาทรุดตัวลงข้าง ๆ แทนรักแล้ว
