หลังจากที่ทุกคนร่วมโต๊ะทานอาหารด้วยกันอย่างสนุกสนานและได้พูดคุยทำความเข้าใจกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แมงปอที่นั่งอยู่บนตักของหมอโชนก็เริ่มออดอ้อนขึ้นมาอีกครั้ง
“ยุงคงหย่อ นองปอปอ นองป้ายัก”
“หืม อะไรนะครับแมงปอ” หมอโชนถามย้ำเพราะเขาฟังได้ไม่ชัดเท่าไรนัก
“แมงปออยากให้ลุงคนหล่อนอนกับพวกเราด้วยครับ” เสือพูดอธิบายแทนน้องสาว
“ปอปอฟังนิทาง ยุงคงหย่ออ่านให้ปอปอฟัง”
“แมงปอบอกว่าจะให้ลุงคนหล่ออ่านนิทานให้ฟังด้วยครับ ดีเลย พวกเราจะได้นอนฟังนิทานด้วยกัน” สิงห์พูดอธิบายบ้าง
ท่าทีที่เปลี่ยนไปเป็นคนละขั้วอย่างกะทันหันของแมงปอทำเอาหมอโชนทำอะไรไม่ถูก เขาจึงหันไปมองแทนรักแล้วส่งสายตาราวกับต้องการจะขอคำปรึกษา แต่แทนรักก็ทำเพียงแค่ยักไหล่ตอบกลับมา แล้วส่งยิ้มให้เขาคล้ายเป็นการบอกว่าให้ทำตามใจเลย เขาจึงหันกลับไปหาหลาน ๆ แล้วยกยิ้มออกมา
“ได้ครับ”
“เย่!!!!!”
คำตอบของหมอโชนทำเอาเด็ก ๆ ทั้งสามคนส่งเสียงร้อ
