คำพูดนั้นหลุดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับเขาเรียกตัวเองแบบนี้มาตลอดชีวิต ทั้งที่เมื่อไม่กี่ปีก่อน เขายังเป็นผู้ชายที่คิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับบทบาทพ่อเลยด้วยซ้ำ
หลังจากป้อนนมเสร็จทั้งสองคนเขาก็ปล่อยให้ลูกหลับก่อนเพื่อรอเวลาอาบน้ำ อธิชนม์ห่มผ้าให้ธารมิกา แล้วบอกให้เธอนอนพักต่อ ไม่นานลูกทั้งสองก็ตื่นราวกับรู้เวลา เขาจึงอุ้มลูกแฝดออกไปที่ห้องน้ำซึ่งถูกดัดแปลงให้เป็นมุมอาบน้ำเด็กโดยเฉพาะ อ่างน้ำใบเล็กถูกเตรียมไว้เรียบร้อย น้ำอุ่นกำลังดี ไฟสีส้มสลัวช่วยลดความตื่นตัวของทารกน้อย
เขาเริ่มจากลูกสาวก่อน วางเธอลงในอ่างอย่างมั่นคง มือหนึ่งรองแผ่นหลัง อีกมือค่อยๆ ใช้ฟองน้ำถูผิวเนียนนุ่มเบามือที่สุด เสียงน้ำกระทบผิวทำให้เด็กหญิงส่งเสียงหัวเราะเบาๆ อธิชนม์เผลอยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว
“ชอบเล่นน้ำเหมือนพี่ชัญญ่าเลยนะเรา”
เมื่ออาบเสร็จ เขาห่อผ้าขนหนูให้ลูกสาวอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นจึงอุ้มลูกชายลงอ่างบ้าง เด็ก
