เด็กหญิงตัวเล็กจิ๋วที่ร้องไห้เสียงดังลั่นถูกห่อหุ้มด้วยผ้าขนหนูของโรงพยาบาล แต่พอเขาอุ้มเธอขึ้นมาแนบอกเธอกลับค่อยๆ เงียบเสียงลงและใช้มือน้อยๆ จับปลายนิ้วของเขาเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป
วินาทีนั้น...เขาตกหลุมรักเธอโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ
และถึงจะยังไม่พร้อมเป็นพ่อแค่ไหน เขาก็ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า เขาคือพ่อของเด็กคนนี้ แม้เธอจะไม่ได้เกิดขึ้นมาจากความรักหรือความตั้งใจ
แต่เธอ...ก็ได้เปลี่ยนโลกทั้งใบของเขาไปตลอดกาล...
หลังจากพิธีประกาศผลจบลง เสียงปรบมือยังคงดังต่อเนื่อง หนูชัญญ่าถูกโอบล้อมด้วยคำชมและรอยยิ้มจากผู้คนมากมาย เด็กหญิงได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งได้เป็นหนูน้อยนพมาศประจำปีนี้ สมกับความตั้งใจและหัวใจบริสุทธิ์ที่ถ่ายทอดออกมาบนเวที เธอยืนถือถ้วยรางวัลด้วยสองมือเล็กๆ ใบหน้ากลมใสเปื้อนรอยยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายเหมือนดาวเล็กๆ ใต้แสงไฟยามค่ำคืน
อมรวิทย์กับสาลินีเดินเข้ามากอดหลานส
