เสียงโกลาหลดังทั่วบริเวณโรงเรียน เจ้าหน้าที่ดับเพลิงวิ่งวุ่นพวกเขาลากสายยาง ฉีดน้ำไปยังอาคารด้านหลังที่มีเปลวไฟลุกโชนขึ้นตามชายคา ควันดำหนาทึบลอยขึ้นเป็นกลุ่มใหญ่จนบดบังดาวบนฟ้า ผู้คนบางส่วนยืนอยู่ด้านหน้าโรงเรียนในสภาพแตกตื่น ครูหลายคนหน้าซีด มีบางคนร้องไห้ มีบางคนโทรศัพท์หาผู้ปกครองอย่างตื่นตระหนก ขณะที่ตำรวจท้องที่พยายามกันพื้นที่ไม่ให้คนเข้าใกล้จุดเสี่ยง
อธิชนม์วิ่งผ่านทุกอย่างไปโดยไม่สนใจว่าใครจะเรียกหรือห้าม เขาเห็นไฟลุกจากอาคารด้านหลังตามที่คนกำลังชี้กันวุ่นวาย เขาตะโกนถามใครสักคนที่อยู่ใกล้
“มีใครเห็นครูธารมั้ยครับ ครูธารอยู่ไหน!”
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งหันมาตอบเสียงดังแข่งกับเสียงไซเรนและเสียงน้ำกระแทก
“เราอพยพคนออกหมดแล้วครับ คุณไปตรวจสอบทางด้านโน้นเลย” เจ้าหน้าที่ชี้ไปยังคนกลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่กลางสนามหญ้าหน้าโรงเรียน เขาจึงได้รีบไปหาคนกลุ่มนั้นทันทีแต่ก็ไม่เห็นธารมิกาแม้แต่เงากร
