ตอนที่ 22
หน้าคณะวิศวกรรมยานยนต์
รถหรูคันเดิม คันที่แทบทั้งมหาวิทยาลัยคุ้นตา จอดสนิทหน้าตึกอย่างไม่แคร์สายตาใคร
สามหนุ่ม ฟิวส์ นนกูล และแบงค์ หันมองพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“มันมาจอดเชี่ยอะไรตรงนี้วะ”
ฟิวส์สบถเบาๆ ก่อนจะยกแขนพาดกอดคอนนกูลไว้หลวมๆ
“กูว่ามันไม่เข้าเรียนอีกแน่”
แต่แล้วประโยคนั้นก็ชะงักค้างอยู่ในลำคอ เมื่อร่างสูงก้าวลงมาจากฝั่งข้างคนขับ บรรยากาศรอบตัวเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
สายตาทั้งสามคู่จับจ้องภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ
“เห้อ…” แบงค์ถอนหายใจยาว
“ใครขับรถมันวะ”
อาเธอร์เดินตรงเข้ามาหาเพื่อนๆ ใบหน้าหล่อเหลาแม้จะยังหลงเหลือร่องรอย ความเหนื่อยล้าอยู่บ้างเขาทิ้งตัวลงนั่งข้างฟิวส์ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบ
“เมื่อวานมีงานอะไรที่กูต้องทำส่งบ้างวะ”
ฟิวส์หันมามองหน้าอาเธอร์อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
“มึงห่วงเรียนเป็นด้วยเหรอวะ”
ฟิวส์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะพูดต่อ
“เรียนเก
