ตอนที่ 12
อาเธอร์หันไปมองนาชา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ
“รีบกินแล้วก็ไปนอนได้แล้ว"
"พรุ่งนี้ไปเรียนพร้อมเฮีย”
เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อราวกับเป็นเรื่องที่ตัดสินใจไปแล้ว
“รถของแพคเม่อยู่ที่มหาลัย”
นาชาพยักหน้าเบาๆ รับคำโดยไม่กล้าพูดอะไรต่อ
บนห้องนอนแพคเม่
เธอนั่งจัดข้าวของเข้าที่อย่างเงียบๆ แต่ความคิดกลับวนเวียนไม่หยุด
"หรือว่าเวลานี้ เธอควรจะมานั่งจัดของอยู่แบบนี้กันแน่"
ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสนหัวเริ่มปวดตุบๆ จนต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ ช่างมันเถอะ คิดไปก็ไม่มีคำตอบอยู่ดีปล่อยให้เป็นเรื่องของวันพรุ่งนี้
นั่นแหละ…อนาคต
นาฬิกาติดผนังเดินเร็วเสมอ โดยเฉพาะกับคนที่เผลอทำอะไรเพลินๆ
แพคเม่เงยหน้าขึ้นมอง ก่อนดวงตากลมจะเบิกกว้างทันที
“โห…ตีหนึ่งแล้วเหรอเนี่ย”
หญิงสาวรีบลุกไปอาบน้ำ เตรียมเข้านอนในทันทีทั้งที่ข้าวของบางอย่าง ยังจัดไม่เข้าที่ดีนักแต่เธอไม่รู้เลยว่าในห้องข้างๆ
มีใครบ
