ตอนที่ 14 อาเธอร์ในหน้านิ่งเฉยชา มือที่ถือโทรศัพท์กระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย อารมณ์บางอย่างไหลวาบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทั้งหงุดหงิดทั้งไม่พอใจ และ…ไม่ชอบใจอย่างบอกไม่ถูก เสียงหัวเราะของคนรอบข้างยังดังอยู่ แต่สำหรับอาเธอร์ โลกทั้งใบกลับเงียบลงในชั่วพริบตา ภาพนั้น ไม่ใช่แค่ทำให้เขาหงุดหงิด แต่มันกำลังแตะต้องเส้นบางๆ ของความรู้สึก ที่เขาไม่คิดว่า…ตัวเองจะมี และที่เลวร้ายที่สุดมันทำให้เขาไม่พอใจ อย่างไม่มีเหตุผลรองรับ “เฮ้ย เป็นไรวะเธอร์” ฟิวส์เอ่ยขึ้นเบาๆ เมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนเปลี่ยนไป “หน้ามึงเหมือนจะไปฆ่าใครได้เลยนะ” อาเธอร์ลืมตาขึ้น แววตาคมนิ่งเย็นจนคนมองต้องชะงัก เขาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะช้าๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ “ผู้ชายคนนั้น…ใคร” คำถามสั้นๆ แต่หนักแน่น นนกูลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน “ไม่รู้ชื่อว่ะ เห็นว่าเรียนสถาปัตย์เหมือนกัน รุ่นเดียวห้องเดียวกันมั้ง” แบงค์เสริม

