ตอนที่ 10
ลูกหมาวิ่งหาเจ้าของ
เจ้าเอยมองท้องถนนที่มีรถสัญจรบางตา ช่วงตีสองของมอเตอร์เวย์ที่มุ่งหน้าสู่ภาคตะวันออก อีกเพียงไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็คงถึงปลายทางตามที่เธอพูดส่ง ๆ ออกไป ไม่คิดว่าครามฟ้าจะหยิบทั้งเครื่องดื่มและขนมขบเคี้ยวยัดลงกระเป๋าหลังจากที่พูดจบ แล้วก็ลากเธอขึ้นรถ ก่อนจะขับออกมาอย่างรวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัว
ตอนแรกคิดว่าจะถูกส่งกลับคอนโดซะแล้ว แต่พอเห็นว่ารถแล่นออกนอกเมืองก็รู้สึกทั้งโล่งใจและแอบเสียใจในเวลาเดียวกัน เพียงไม่นานรถก็จอดเทียบริมหาด รู้อีกทีก็เดินลงจากรถแบบงง ๆ พอได้โดนลมเย็นปะทะใบหน้า คนเมาจึงหลับตาพริ้มด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
ให้ตายเถอะ เจ้าเด็กนี่พาเธอมาทะเลจริง ๆ ด้วย
“ผมพามาแล้วนะ พี่เอยคิดอะไรอยู่บอกผมได้ไหมครับ” ครามฟ้าหยิบผ้าใบที่ติดรถไว้มาปูบนผืนทราย เพราะขนาดผ้าใบไม่ได้ใหญ่มาก เลยทำให้ตอนนี้ทั้งสองคนนั่งใกล้กันพอสมควร เขารู้ดีว่าเจ้าเอยมีอะไรในใจ ถ้าไ
