ตอนที่ 9 หมาเด็กมันกระชุ่มกระชวยใจ

ตอนที่ 9 หมาเด็กมันกระชุ่มกระชวยใจ “พวกมึงคบกันยัง” ระหว่างทานข้าวที่โรงอาหาร จู่ ๆ เวสป้าก็ถามขึ้น แม้ช่วงนี้ทั้งสองคนจะยังทำกิจวัตรประจำวันด้วยกันเหมือนเดิม แต่ไม่รู้ทำไมถึงมีความเหินห่างแทรกกลาง ราวกับมีเส้นแบ่งบาง ๆ คั่นอยู่ “ใคร” “มึงกับไอ้คราม” เวสป้าทำหน้าเบื่อ เพราะเพื่อนแกล้งโง่กะทันหันอย่างหน้าตาเฉย “คบก็เหี้ยแล้ว ทำไม มึงคิดว่าพวกกูจะคบกันหรือไง” เจ้าเอยใช้เสียงดังกว่าทุกที มือที่จับช้อนก็เผลอกำแน่นกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว รู้สึกคล้ายถูกจับผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “อ๋อ...เหรอ กูว่ามันชอบมึงนะ” น้ำเสียงของเวสป้านั้นแฝงด้วยความไม่เชื่อ ทั้งยังย้ำคำเดิมที่เคยพูดไว้ก่อนหน้านี้อีกครั้ง “ชอบไม่ชอบแล้วมันจะยังไง” คนตัวเล็กขมวดคิ้ว ถ้าเป็นเรื่องอื่นเวสป้าก็ทำตัวตามปกติ ทว่าพอมีชื่อของเจ้าหัวชมพูเข้ามาเกี่ยวทีไร มักจะหงุดหงิดแล้วชวนทะเลาะอยู่ทุกที “ก็น่ารักดีนี่ เด็กนั่นวิ่งตามมึงไปทุ