บทที่ 16 หมาแก่หวงเมีย [NC25+]

“วัดตัวไปทำอะไร” “ชะเอมจะลองตัดเสื้อกับกางเกงค่ะ เลยเอาหุ่นพี่ฌอร์นมาเป็นแบบ” “ชักจะเก่งใหญ่แล้วนะเรา” “ไม่หรอกค่ะ ชะเอมยังไม่เก่งอะไรสักอย่างเลย ยังต้องฝึกอีกเยอะ” เธอบอกอย่างถ่อมตัว ทำให้เขารู้สึกดีกับเธอไม่น้อย “เสร็จแล้วค่ะ พี่ฌอร์นไปนอนได้ค่ะ” “แล้วเธอยังไม่นอนอีกเหรอ” “ยังค่ะ ชะเอมยังไม่ง่วงเท่าไหร่เลย พี่ฌอร์นไปนอนก่อนดีกว่าค่ะ” เธอก้มหน้าก้มตาเลือกผ้าที่วางกองอยู่บนพื้นอย่างตั้งใจ ฌอร์นเห็นเด็กสาวที่ยังคงทำโน่นทำนี่ไม่หยุดก็ดึงเธอลุกขึ้น เขาประคองใบหน้านวลที่ไร้เครื่องสำอางแต่งแต้มอย่างลึกซึ้ง ก่อนที่จะกดริมฝีปากลงไปที่เรียวปากนุ่ม “อื้อ...” เสียงหวานร้องครางเบาๆ รับกับสัมผัสอ่อนโยนที่เขามอบให้ บางอารมณ์เขาก็อ่อนโยนกับเธอมาก แต่บางอารมณ์เขาก็รุนแรงเดือดพล่านเหมือนช้างสาร เอมมาลินเริ่มคุ้นชินกับรสรักรสสัมผัสต่างๆ ที่เขามอบให้เธอ เธอค่อยๆ เบียดกายเข้าหาอย่างลืมตัว “พี่ฌอร์น...” “ทำอะไรหลายๆ อย่าง อย่าลืมหน้าที่สำคัญของเธอด้วย” เขากระซิบบอกเสียงแหบพร่า “หน้าที่อะไรเหรอคะ” “เมีย!” เขาตอบสั้นๆ และกดริมฝีปากจูบเธออีก คราวนี้เขาจูบเธอหนักหน่วงจนร่างบางยืนเซ เขาสูบพลังของเธอออกไปจนหมดตัว เอมมาลินร้องครางเสียงดังขึ้นๆ ตามอารมณ์วาบหวาม เขาดึงชุดนอนของเธอออกจนหมด ร่างบางเปลือยเปล่าโอบกอดร่างหนาที่ยังมีเสื้อผ้าสวมใส่ เขาดันตัวเธอไปติดกับขอบจักรเย็บผ้าและก้มลงช่วงชิมความหวานจากเรือนร่างบางทุกสัดส่วน เอมมาลินเงยหน้าขึ้นด้วยความเสียว เสียวไปหมดทั้งตัว จนน้ำรักไหลพรากออกมาเต็มนิ้วมือชายหนุ่ม เธอทรุดกายลงนั่งและดึงกางเกงนอนของเขาออก ตัวตนความเป็นชายดีดออกมาชี้หน้าของเธอ มันขยายใหญ่โตเสียจนมือเล็กแทบกุมไม่มิด เอมมาลินครอบครองแก่นกายของเขาด้วยริมฝีปากและใช้ปลายลิ้นหยอกเย้ากับหัวจรวดเล่น “อ่าส์... อูย... ซี๊ดส์... นั่นแหละดีมาก” เขาเอ่ยปากชมและเอามือกดหัวเธอไว้แน่น จนถึงจุดหนึ่งที่ความเสียวเข้าครอบงำจนล้นปรี่ เขาใช้สองมือจับหัวเล็กๆ ของเธอและขยุ้มผมดกดำหนาของเธอไว้ และกระแทกกายเข้าไปในโพรงปากอย่างรวดเร็ว “อ่าส์ๆๆๆๆ” เสียงครางของเขาทำให้เธอรู้ว่าเขาพึงพอใจที่จะทำแบบนี้ ฌอร์นกระชากกายออกมาเพราะมันเสียวจนเขาแทบจะแตกเสียให้รู้แล้วรู้รอด ฌอร์นถอดเสื้อตัวเองออก และดันร่างของเธอในนอนลงบนพื้นห้อง เอมมาลินตื่นเต้นกับรสสัมผัสแปลกใหม่ที่ตัวเองกำลังจะได้รับ “พี่ฌอร์น... อ๊า...” เธออ้าปากกว้างร้องครางยาว เมื่อแก่นกายสอดประสานเข้าไปยังโพรงสวาท เอมมาลินจับต้นแขนของเขาเอาไว้แน่น “อู้ว...” เขากระแทกกายเข้าหาเธอเต็มที่ จนร่างบางขยับสั่นคลอนไปหมดทั้งตัว ฌอร์นพลิกตัวเธอให้นอนตะแคงและนอนลงรักเธออย่างเร็วๆ มือหนายกขาของเธอขึ้น และจับเอามือบางไปวางไว้ที่กลีบกายสาวกลางกาย เขาสอนให้เธอรู้จักการช่วยตัวเอง เอมมาลินบดคลึงเกสรดอกไม้ของตัวเอง และเธอก็ได้ค้นพบความเสียวซ่านในรูปแบบใหม่ ขณะที่เขาเองก็ใช้นิ้วมือสอดไปที่ช่องทางรักด้านหลัง เอมมาลินเกร็งตัวร้องครางดังลั่น เธอเสียวจนขนลุกไปหมด ฌอร์นจับเธอให้นอนคว่ำและยกสะโพกขึ้น มือหนาฟาดเพี๊ยะไปที่ก้นนุ่มเด้งของเธอหลายครั้งอย่างหมั่นเขี้ยว เส้นผมยาวสลวยยุ่งเหยิงไปหมด แต่ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่าเธอเซ็กซี่ ฌอร์นสอดกายเข้าช่องทางด้านหลังของเธอพรวด “โอ้... พี่ฌอร์น... อูย...” เขาแช่กายค้างไว้ครู่หนึ่งให้โพรงสวาทขยายตัว เขาชันขาขึ้นหนึ่งข้างและค่อยๆ ขยับเข้าออก ผลจากการไปเรียนต่อในอเมริกาทำให้เขาได้ลิ้มลองรสรักแปลกใหม่อยู่เรื่อย ทำให้เขาค้นพบว่าช่องทางด้านหลังสร้างความหฤหรรษ์ให้กับเขาและคู่นอนได้อย่างไม่น้อยหน้าช่องทางด้านหน้า และผู้หญิงจะยิ่งเสียวมากกว่าเดิมเมื่อมีอะไรมาสอดประสานไว้ทั้งสองช่องทางรักพร้อมกัน “เสียวไหม” เขาถาม เอมมาลินรีบพยักหน้า “เสียวค่ะ หนูเสียว” เธอบอกเสียงสั่น พอเห็นเขานิ่ง เธอกลับเป็นฝ่ายขยับสะโพกเข้าออกเสียเอง ฌอร์นมองหญิงสาวใจร้อนอย่างพึงพอใจ เพี๊ยะๆๆๆ ฝ่ามือตีก้นเธอสลับกันทั้งสองข้าง เอมมาลินสะดุ้งน้อยๆ ตามแรงตี เธอไม่รู้สึกเจ็บแต่รู้สึกเสียวมากกว่า นับวันเธอยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นมาโซคิสม์ที่ชื่นชอบความรุนแรงจากเขา ยิ่งเขาแรงกับเธอเท่าไหร่ ยิ่งทำให้เธอตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น “พี่ฌอร์น ตีก้นชะเอมอีกค่ะ ตีแรงๆ” เธอร้องขออย่างลืมตัว “หืม...” เขาร้องครางในลำคอเป็นเชิงถาม เธอหันหลังมามองสบตาเขา แววตาของเธอมีแต่ความเว้าวอน ฌอร์นจึงจัดให้สมกับความต้องการของเธอพร้อมกับกระแทกกายเข้าหาเธอหนักหน่วง เขารักเธอแรงขึ้นๆ และเปลี่ยนท่ารักไปเรื่อยๆ จนเธอหมดแรง เขาจึงปล่อยน้ำรักออกมาใส่ปากของเธอ “อู้ว...” เสียงร้องครางต่ำดังขึ้นอีก เอมมาลินตัวเกร็งกระตุกอย่างหมดแรง เธอนอนไปกับพื้นห้องด้วยความหมดสภาพ เขาจึงสวมเสื้อผ้าให้เธอและอุ้มกลับเข้าห้องนอน และคืนนั้นเธอก็ไม่ได้ตัดชุดอย่างที่วางแผนเอาไว้ เพราะเขาเอาแต่รักเธอจนดึกดื่น! เอมมาลินจะต้องเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องของมหาวิทยาลัยหลังปฐมนิเทศ ฌอร์นค่อนข้างเป็นห่วงเด็กสาวมากเป็นพิเศษ แม้ว่าวันปฐมนิเทศจะไม่ต้องพาผู้ปกครองไปร่วม แต่ฌอร์นก็เลือกที่จะไปกับเธอ แน่นอนว่าอาจารย์ คณบดี อธิการบดี รู้จักเขาเป็นอย่างดี เพราะเขาเป็นผู้บริจาคเงินสนับสนุนทุนการศึกษาให้กับนักศึกษาที่เรียนดีแต่ยากจนรายใหญ่ การมาพร้อมกับเอมมาลินทำให้ทุกคนสนใจ ช่วงเวลารับน้อง ฌอร์นยังแอบย่องมาที่มหาวิทยาลัยบ่อยๆ เพราะมหาวิทยาลัยของเธออยู่ใกล้กับบริษัทของเขา ฌอร์นมักจะมาดื่มกาแฟกับอาจารย์ที่ค่อนข้างสนิทสนมกัน เป็นเรื่องบังเอิญมากที่เขาสนิทกับอาจารย์ในสาขาของเอมมาลิน สายตาของชายหนุ่มจับจ้องไปที่เด็กสาวสวมชุดนักศึกษาขนาดพอดีตัว เธอถูกเรียกออกไปเต้นด้านหน้า และถูกแกล้งจับมัดผม แต่งหน้าแบบเละเทะ และเขาสังเกตเห็นนักศึกษาผู้ชายมักจะส่งสายตามองเอมมาลินกันหลายต่อหลายคน “คุณฌอร์นไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ผมกับอาจารย์ในสาขาจะช่วยดูแลน้องชะเอมอยู่ห่างๆ ให้เอง” อาจารย์ที่เป็นเกย์คนหนึ่งพูดขึ้น เมื่อเห็นสายตาคมวาวของฌอร์น มองแต่เอมมาลิน “ขอบคุณอาจารย์มากครับ ผมไม่ได้เป็นห่วงเรื่องการเรียน แต่เป็นห่วงเรื่องอื่นมากกว่า” “คุณฌอร์นเป็นห่วงน้องชะเอมเรื่องอะไรเหรอครับ มีอะไรที่พวกผมจะพอช่วยได้ไหม” “แน่นอน พวกคุณช่วยได้อยู่แล้ว” เขาหยุดพูดแค่นั้นก่อนจะยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ ก่อนจะพูดต่อ “ช่วยสังเกตชะเอมอยู่ห่างๆ อย่าให้ไอ้เด็กผู้ชายหน้าไหนมันมาจีบแค่นั้นก็พอ” เขาพูดและจ้องตาอาจารย์นิ่ง ด้านอาจารย์กึ่งชายกึ่งสาวอ้าปากค้าง เพราะข้อสงสัยทั้งหมดที่มีถูกเฉลยอย่างกระจ่างชัด ตอนแรกก็สงสัยว่าทำไมฌอร์นถึงต้องมาดูแลลูกสาวของเพื่อนนักธุรกิจใกล้ชิดแบบนี้ ยังนึกว่ามาในฐานะพี่น้อง แต่ไม่ใช่... สถานะระหว่างฌอร์นกับเอมมาลินมีมากกว่านั้น “อ่อ... เรื่องนี้นี่เอง ได้ครับ ไม่มีปัญหา” “ถ้ามีใครมาจีบชะเอม ช่วยโทรบอกผมทันทีนะครับ” “ได้ครับ” ฌอร์นนั่งคุยกับอาจารย์ในสาขาอีกพักใหญ่ รอจนกว่าเอมมาลินจะทำกิจกรรมเสร็จ ถึงรับเธอกลับบ้านพร้อมกัน ช่วงที่ เอมมาลินเดินมาหาเขาที่ร้านกาแฟ เขาเห็นมีนักศึกษาผู้ชายเดินเข้ามาทักทายหลายคน พร้อมกับส่งยิ้มให้ ทำให้ชายหนุ่มเกิดความไม่พอใจและหงุดหงิดแบบสุดๆ “พี่ฌอร์นคะ ชะเอมเสร็จแล้วค่ะ” เธอเดินเข้ามาหาเขาอย่างอารมณ์ดี และยังสั่งนมสดปั่นมากินให้สดชื่นอีกด้วย ด้านสิณได้แต่มองคุณหนูเอมมาลินเงียบๆ เพราะตอนนี้เธอยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง “พี่ฌอร์นหิวหรือยังคะ” เธอถามเขาอย่างฉอเลาะเหมือนทุกครั้ง ฌอร์นเอานิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ มองเธอด้วยสายตาเอาเรื่อง จนเอมมาลินเริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ แม้จะรู้ดีแก่ใจว่าไม่ได้ทำอะไรผิดก็ตาม “ยัง!” “พี่สิณ พี่ฌอร์นหงุดหงิดอะไรมาเหรอคะ” เอมมาลินแอบกระซิบถามลูกน้องคนสนิท สิณได้แต่ยิ้มอ่อน “ไม่ทราบเหมือนกันครับ”