ตอแหลทั้งคู่

เดย์มองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมา เขาไม่รู้ว่าต้องรู้สึกอย่างไรในสถานการณ์แบบนี้ ความไม่พอใจระคนกรุ่นโกรธพลันพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ขี้เกียจ? อยากอยู่บ้าน? ชุดที่สวมใส่ก็คว้านคอลึกจนเห็นเนินอกโผล่พ้นออกมา อีกทั้งกระโปรงตัวสั้นที่เห็นเรียวขาเนียนจนน่าโมโห ยิ่งหันไปมองผู้ชายอีกคนที่เหมือนมาด้วยกันทำท่าทางปกป้องเพื่อนตัวดี เขายิ่งหงุดหงิดกว่าเดิม มือหนากำแน่นเข้าหากัน รู้สึกได้ว่ามันสั่นนิดๆ อย่างควบคุมไม่ได้ “อืม ทำไม ตกใจเหรอ” เดย์ปรับน้ำเสียงให้ดูปกติที่สุดแล้วค่อยตอบกลับ ใบหน้าของหญิงสาวซีดเซียวลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกำยำยืนซ้อนหลังคนตัวเล็ก เพราะใบหน้าของคนที่มาใหม่ดูโมโหคล้ายจะหาเรื่อง พลางเอามือจับไหล่ของออยให้ถอยไปชิดอกของตน ออยรีบสะบัดตัวออกทันที ก่อนก้าวเท้าเข้าไปหาเพื่อนสนิท ตั้งใจจะเอื้อมมือไปจับเพราะอีกคนดูไม่พอใจเป็นอย่างมาก ทว่าเดย์กลับขยับถอยห