“ม๊าาาาา คิดถึงจังเลย” ว่าแล้วก็เข้าไปกอดคุณนายอรปรียาที่แต่งตัวสวยราวกับจะออกไปข้างนอกพอดี
“ลมอะไรหอบให้กลับบ้านคะ จะมาขอเงินละสิ” คนแม่กอดตอบเบาๆ พลางหัวเราะไปด้วย หลังจากวันที่ประกาศตัดเงินเบี้ยเลี้ยงไปนั้น ไม่ว่าจะลูกของเธอหรือเจ้าเดย์ ก็ไม่มีใครกลับมาบ้านสักคน ทั้งสองครอบครัวเลยคิดว่าลูกๆ กำลังทำการประท้วง เลยได้แต่ใจแข็งเพื่อไม่ให้ติดเป็นนิสัย
“เปล่าสักหน่อย ก็เดี๋ยวเปิดเทอมแล้วเลยกลับมาบ้านก่อนต่างหาก” ออยยู่ปากแบบแง่งอน ถ้าเป็นเมื่อก่อนจะยอมรับอย่างไม่อายว่ากลับบ้านมาเพื่อขอเงินล้วนๆ แต่ตอนนี้เธอสามารถหาเงินได้เองแล้ว จะกลับมาเพราะความคิดถึงให้ผู้เป็นแม่ซาบซึ้งเสียหน่อย ก็โดนแปลเจตนาผิดจนอดน้อยใจไม่ได้
“เอาละๆ ม๊าจะออกไปหาเพื่อนพอดี ไว้ค่อยคุยกันนะ” พูดพร้อมจับมือลูกสาวออกจากอ้อมอก วันนี้สามีไม่อยู่บ้าน เธอเองก็นัดกับเขมิกาหรือแม่ของเดย์ วางแผนว่าจะออกไปทานข้าวและทำผมตามประสาผ
