ตอนที่ 8 : เดทแรก

หลังจากการยินยอมอย่างเป็นทางการของพิมฐาที่ยอมรับข้อตกลงลับกับเขา ในที่สุดเขื่อนก็เผยรอยยิ้มที่แท้จริงออกมา รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความรักที่เก็บซ่อนมานาน ดวงตาคมกริบของเขาวาววับด้วยความรู้สึกของความสุขอย่างแท้จริง เขารู้สึกราวกับเพิ่งได้ปลดล็อคความปรารถนาที่เขามีต่อพิมฐามาตลอดหลายปี เขาจูบหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยนและนุ่มนวล เป็นการยืนยันความรู้สึกที่เขามีต่อเธอ รอยจูบนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและคำมั่นสัญญาว่าจะดูแลเธอ “ดีมากครับพี่พิม พี่ตัดสินใจได้ถูกต้องที่สุดแล้ว” เขื่อน พูดอย่างภาคภูมิใจ น้ำเสียงของเขามีความมั่นใจในตัวเองสูง เขายืนขึ้นเต็มความสูง สิ่งที่เขาสนใจคือการดูแลผู้หญิงที่เขารักและปรารถนามานาน เธอได้ละทิ้งมาตรฐานที่สูงลิบของตัวเองและมอบร่างกายและหัวใจให้เขาอย่างสมบูรณ์ สำหรับเขื่อนอายุที่ต่างกันไม่เป็นอุปสรรคใดๆ ทั้งสิ้น เพราะเขามั่นใจว่าความรู้สึกของเขาเป็นของจริงและสามารถทำให้เธอมีความสุขได้อย่างแท้จริง เขื่อนลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ ความเชื่องช้าของเขาเต็มไปด้วยความทะนุถนอม เขารู้สึกรักเธอมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นร่างเปลือยเปล่าของเธอที่อ่อนแรงอยู่บนเตียง เขาหยิบเสื้อเชิ้ตที่ถูกโยนทิ้งไว้บนพื้นขึ้นมาใส่ ร่างกายที่สมบูรณ์แบบของเขาถูกปกปิดไว้ภายใต้เสื้อผ้าอีกครั้ง แต่พิมฐาที่ยังคงเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงกลับรู้สึกว่าเธอถูกเปิดเผยในแบบที่ใกล้ชิดและผูกพันที่สุด ความรู้สึกเปลือยเปล่าไม่ได้อยู่ที่ร่างกาย แต่อยู่ที่จิตใจที่เพิ่งได้มอบความไว้วางใจให้เขา “วันนี้เป็นวันแรกของการดูแลของผมนะครับ พี่พิม” เขื่อนพูดพลางเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าของเธอ เขาเปิดมันออกอย่างอ่อนโยน มือของเขารูดไล้ไปตามเนื้อผ้าหรูหราราคาแพงอย่างชื่นชม ราวกับตู้เสื้อผ้านั้นคือตัวตนของเธอ “เธอจะทำอะไร” พิมฐาถามด้วยความประหลาดใจ แต่ในน้ำเสียงนั้นมีความอ่อนโยนและไว้ใจแฝงอยู่ “ก็เลือกชุดให้พี่ไปเที่ยวกับผมไงครับ... วันนี้วันหยุดของพี่ไม่ใช่หรอ” เขื่อนตอบพลางหยิบชุดเดรสสีครีมที่ดูน่ารักแบบเรียบง่ายออกมา เป็นชุดที่เขาคิดว่าน่าจะขับความสดใสในตัวเธอออกมา สายตาของเขามองชุดนั้นด้วยความรัก “ชุดนี้ดูน่ารักดีนะครับ ผมอยากเห็นพี่ใส่ชุดที่ผมเลือก พี่จะได้รู้สึกผ่อนคลายและเป็นตัวเองที่สุดเมื่ออยู่กับผม” เขื่อนวางชุดนั้นลงบนเตียง ก่อนจะเดินไปนั่งที่ขอบเตียง เขาใช้มือลูบไปที่รอยแดงที่เขาฝากไว้บนไหล่และซอกคอของเธอ รอยจูบที่ร้อนแรงจากการแสดงความเป็นเจ้าของนั้นชัดเจนบนผิวขาว “รอยนี้สวยดีนะครับ พี่พิม” เขื่อนพูดอย่างรักใคร่ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความหลงใหลในผลงานของตัวเอง นิ้วของเขาลูบไล้ไปตามรอยที่เขาทำขึ้นมาอย่างแผ่วเบา “แต่มันปิดบังยากหน่อย วันนี้พี่คงต้องใส่ผ้าพันคอออกไปข้างนอกนะครับ” คำพูดนั้นเป็นการแสดงความห่วงใยในความรู้สึกของเธอต่อสายตาของคนอื่น พิมฐายื่นมือไปสัมผัสรอยแดงบนผิวของเธอ ความรู้สึกผิดที่มีต่อภูเมฆยังคงอยู่ แต่ความรักและความรู้สึกที่ได้รับจากเขื่อนนั้นหนักแน่นกว่า นี่คือหลักฐานที่ไม่อาจปฏิเสธได้ถึงความผูกพันที่เกิดขึ้น เธอลุกขึ้นเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายอย่างเงียบๆ ความรู้สึกของน้ำรักและเหงื่อที่แห้งกรังทำให้เธอต้องขัดถูผิวตัวเองอย่างแรง เธอพยายามล้างความรู้สึกผิดออกไป แต่กลิ่นอายของเขื่อน กลิ่นของความเป็นชายที่เพิ่งครอบครองเธอกลับกลายเป็นกลิ่นที่เธอโหยหาและรักใคร่ พิมฐามองตัวเองในกระจกด้วยสายตาที่อ่อนโยนขึ้น สาวมั่นที่เคยควบคุมทุกอย่างได้กำลังจะกลายเป็นผู้หญิงของเด็กหนุ่มวิศวะ ใบหน้าของเธอตอนนี้มีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการถูกรักอย่างหนัก แต่ดวงตาของเธอกลับมีความเร่าร้อนที่ถูกจุดประกายขึ้นอย่างไม่ดับมอด เธอตระหนักว่าร่างกายของเธอนั้นถูกปลุกให้ตื่นขึ้นแล้ว และเขื่อนคือคนเดียวที่ทำได้ เธอสวมชุดชั้นในลูกไม้สีดำและชุดเดรสสีครีมที่เขื่อนเลือกให้ เป็นชุดที่ดูอ่อนเยาว์และไร้เดียงสา หยิบผ้าพันคอเนื้อบางเบาขึ้นมาพันรอบคออย่างระมัดระวัง เพื่อปกปิดร่องรอยของการครอบครองเมื่อเช้า ผ้าพันคอนี้คือสัญลักษณ์ของความลับที่เต็มไปด้วยความรักที่ต้องซ่อนไว้ เธอตระหนักว่าสามวันนี้เธอจะต้องเล่นบทบาทใหม่บทบาทของ คู่รักลับ ที่ต้องปกปิดจากน้องชายที่รัก เธอรู้ว่าความสัมพันธ์นี้ไม่ได้ผิดอะไรในสังคมสมัยนี้ แต่ความลับและการปิดบังภูฟ้าต่างหากคือสิ่งที่อันตราย ร่างกายของเธอมันเรียกร้องความเร่าร้อนจากเขื่อนอย่างรุนแรง ความสุขสมที่เขาให้มานั้นเป็นส่วนหนึ่งของความรักที่เขามีให้เธอ เมื่อเธอแต่งตัวเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องนอน เขื่อน ก็กำลังยืนรออยู่ที่กลางห้อง เขาสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเข้มและกางเกงสแล็ค ดูเป็นผู้ใหญ่และภูมิฐานจนไม่เหมือนนักศึกษา แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และเย้ายวนที่ผสมกับความรักใคร่ “เรียบร้อยแล้วนะครับ พี่พิม สวยมากครับ” เขื่อนยิ้ม เขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความชื่นชม สายตาของเขาฉายแววถึงสิ่งที่เขาเพิ่งทำไปและสิ่งที่เขากำลังจะทำ รอยยิ้มนั้นบ่งบอกว่าเขารู้ดีว่าความรู้สึกของเธอนั้นเปลี่ยนไปแล้ว “เราจะไปไหนกัน” พิมฐา ถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ตอนนี้เธอพร้อมที่จะก้าวเข้าสู่ความสัมพันธ์นี้อย่างเต็มตัว “ผมจะพาพี่ไปเติมพลังงานครับ” เขื่อนเดินเข้ามาใกล้ เขายื่นมือมาจับที่ข้อมือของเธออย่างทะนุถนอม การสัมผัสที่ไม่ได้รับอนุญาตเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยการจับมือที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น มือของเขากำแน่นที่ข้อมือของเธออย่างให้เกียรติ “แต่ว่า...เราควรระวังนะ ถ้าใครเห็นเข้า…” พิมฐา พยายามเตือน เธอห่วงเรื่องภูฟ้ามากที่สุด เขื่อนหัวเราะเบาๆ เขาโน้มตัวลงมาใกล้ใบหูของเธอ กระซิบด้วยเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้เธอขนลุกซู่ “ก็ดีสิครับ... พวกเขาจะได้รู้ว่า พี่สาวคนสวยของไอ้เมฆตอนนี้มีความสุขอยู่กับผมแล้ว สมัยนี้ความรักไม่มีเรื่องอายุมาขวางแล้วครับพี่ คนที่พี่รักก็ควรเป็นคนที่มอบความสุขให้พี่ได้มากที่สุดสิครับ” เขากำลังประกาศการเข้าสู่ความสัมพันธ์ที่เปิดกว้างและเป็นส่วนตัว และพิมฐาเพิ่งถูกดึงเข้ามาเป็นคู่รักในความสัมพันธ์ที่ต้องปกปิดจากภูฟ้า มือของเขากระชับที่ข้อมือของเธอแน่นขึ้น พร้อมที่จะพาเธอออกไปสู่โลกภายนอกในสถานะใหม่ของเธอ สถานะที่เธอเป็นคนรักของนักศึกษาวิศวะหนุ่มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตรายคนนี้