Episode 7

"เสี่ยคราม เดี๋ยวก่อน... " "อะไรของมึงอีก อย่าเรื่องมากอยู่เฉยๆไปเถอะมึง" "อื้อออส์~ แต่ว่า.." "มึงมีหน้าที่นอนเฉยๆและครางชื่อกูก็พอ ที่เหลือกูจัดการเอง" ทันทีที่ประตูห้องพักสุดหรูบนชั้น 3 ปิดสนิทลง โลกทั้งใบของฉันก็เหมือนจะระเบิดออก เสี่ยครามไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาผลักฉันพิงประตูแล้วประกบจูบทันที แรงอารมณ์ที่อัดอั้นมาตลอดทั้งคืนประทุออกมาอย่างบ้าคลั่ง จูบของเขาไม่ใช่แค่การสัมผัส แต่มันคือการแสดงความเป็นเจ้าของที่ดุดันและเอาแต่ใจ ทั้งลิ้นของเสี่ยครามที่พยายาม เข้ามาส่องหาความหวานในปากของฉัน เสี่ยครามทั้งขบริมฝีปากของฉันเบาๆสลับกับจูบแบบร้อนแรง เราสองคนต่างพากันแลกลิ้นกันไปมาแบบไม่มีใครยอมใคร จ๊วบๆๆ! เสียงแลกลิ้นดังระงมไปทั่วห้องที่เงียบสงัด เสี่ยครามดูดดึงริมฝีปากฉันราวกับจะสูบเอาวิญญาณออกไป ฉันที่ตอนแรกตั้งใจจะขัดขืนเพื่อรักษาศักดิ์ศรี กลับกลายเป็นสมยอมเขาอย่างง่ายดายราวกับถูกมนต์สะกด สมองสั่งการให้หนีแต่ร่างกายกลับเบียดกระแซะเข้าหาอ้อมกอดแกร่งนั้นอย่างโหยหา อีตาเสี่ยครามแทบไม่ต้องสอนอะไรเลย และเหมือนเสี่ยครามจะเป็นคนสอนอีโซดาคนนี้ซะมากกว่า "ซี๊ดดด... อ้าาส์..." เสี่ยครามสบถในลำคอ มือหนาข้างหนึ่งบีบคลึงก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นของฉันอย่างหนักหน่วงแม้จะมีชุดรัดรูปกั้นไส้ก็ตาม (ก็ของฉันมันของแท้พันเปอร์เซ็นต์แม่ให้มาสิบเต็มสิบ) ส่วนมืออีกข้างของเสี่ยประคองเอวคอดกิ่วไว้แน่นไม่ให้ฉันทรุดลงไปกองกับพื้น เขาผละริมฝีปากออกมาเพียงนิด ก่อนจะซุกไซ้ซอกคอขาวระหงของฉันอย่างหิวกระหาย ปลายจมูกโด่งและริมฝีปากร้อนผ่าวขบเม้มฝากรอยรักสีกุหลาบไว้หลายจุด จนฉันต้องแหงนหน้าขึ้นสูดปากด้วยความเสียวซ่าน ตุ้บ! ร่างของฉันถูกผลักให้ติดผนังอีกครั้ง ก่อนที่เสี่ยครามจะจัดการกระชากชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ฉันอุตส่าห์บรรจงแต่งมาอย่างดีจนมันหลุดไปกองอยู่ที่ข้อเท้าอย่างไม่ใยดี ตามด้วยบราเซียลูกไม้ชั้นดีที่ถูกปลดออกด้วยความชำนาญระดับปรมาจารย์ เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มดีคัพที่ชูชันท้าทายแสงไฟสลัว เสี่ยครามตาพร่ามัวไปกับภาพตรงหน้า มือหนาทั้งสองข้างตะโบมบีบเค้นเต้าเนียนสวยอย่างมันมือ ก่อนจะก้มลงอ้าปากงับยอดอกสีหวาน ฟัดเหวี่ยงลิ้นร้อนรัวสลับไปมาทั้งสองข้างเหมือนเด็กหิวนมที่โหยหามานานแสนนาน "อ้าาส์~" ฉันครางออกมาเสียงหลง ลืมสิ้นความอาย ความต้องการเซ็กส์จากผู้ชายคนนี้พุ่งสูงจนฉุดไม่อยู่ เอาวะ! ลองดูจะเป็นไรไป! ครั้งแรกในชีวิตกับผู้ชายระดับนี้ ถือว่ากำไรกำไรชีวิตอีโซดาแล้วกัน! ฉันเริ่มใช้มือที่สั่นเทาแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกทีละเม็ด แม้จะเก้ๆ กังๆ เพราะไม่เคยทำมาก่อน แต่สัญชาตญาณดิบในตัวกลับสั่งให้ฉันเดินหน้าต่อ ฉันอยากสัมผัสแผงอกกำยำและรอยสักที่ดูเซ็กซี่นั่นด้วยมือตัวเอง "ต้องการมันแล้วสิ... นมมึงแม่งโคตรใหญ่เลยโซดา ซี๊ดอ้าาส์... ทั้งขาว ทั้งเอ็กซ์ กูเห็นแล้วอยากเอามึงให้ตายคาค*ยกูเลย!" คำพูดดิบเถื่อนของเสี่ยครามทำให้อารมณ์ฉันยิ่งกระเจิง เขาเล่นกับหน้าอกฉันจนพอใจก่อนจะพรมจูบต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงหน้าท้องแบนราบ ฉันฉวยจังหวะนั้นสะบัดรองเท้าส้นสูงทิ้งไปเพราะเริ่มยืนไม่อยู่ ขามันสั่นพั่บๆ จนแทบจะทรงตัวไม่ได้ ความต้องการเดียวที่เหลืออยู่ในหัวตอนนี้คือ... ผู้ชายที่ชื่อสงครามคนนี้เท่านั้น! "อื้อออส์~" เอวฉันส่ายวนไปมาด้วยความสยิว เมื่อมือหนาเกี่ยวเอาพริตตี้ลูกไม้ตัวน้อยหลุดพ้นไปจากเรียวขา เสี่ยครามยกขาข้างหนึ่งของฉันขึ้นพาดบ่ากว้าง ก่อนจะก้มหน้าลงใช้ลิ้นร้อนผ่าวตวัดขยี้จุดอ่อนไหวกลางกายฉันอย่างเน้นย้ำ ลิ้นอุ่นๆ ของเขาทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมจนฉันต้องขยยุ้มกลุ่มผมของเขาไว้แน่น "อ๊ะๆๆส์... อ๊างงงส์ๆๆ... อ้าาสส์..." ยิ่งฉันพยายามสะบัดเอวหนี ลิ้นร้ายกลับยิ่งตามติดตอกย้ำความเสียวซ่านจนตัวสั่นเทิ้ม เขาใช้มือหนาทั้งสองข้างล็อกเอวฉันไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ก่อนจะแทรกนิ้วร้ายเข้ามาสำรวจในช่องทางรักที่คับแน่น พร้อมๆ กับลิ้นที่ยังคงระเลงเลียกลีบเนื้อนุ่มไม่ยอมแพ้ โอ๊ยยย! ไม่คิดเลยว่ามันจะเสียวเหมือนจะขาดใจขนาดนี้ ที่เขาเล่าว่าเสี่ยครามเด็ดเนี่ย ท่าจะจริงอย่างที่ลี่ลี่บอก! " อ๊ะๆๆๆ อื้ออๆๆ สะ...สะ...เสี่ย~ อื้อออ บะ...เบา อ๊ะๆๆ " โอ๊ย... แม่งโคตรเสียว!! เสี่ยครามร้ายอ้าาาา.. ชอบอีโซดาช้อบ เสี่ยครามก้มลงไปดูดดึงยอดอกของโซดาแรงก่อนจะก้มต่ำลงไปเลียร่องรักของโซดาลิ้นของเสี่ยครามแหย่เข้าร่องรักสลับกับทั้งดูดทั้งเม้ม โซดาเอานิ้วมือสอดใต้ไร้ผมของเสี่ยครามเพื่อระบายความเสียวซ่าน นิ้วเรียวยาวของเสี่ยครามก็ซอยเข้าออกอย่างบ้าคลั่งไม่หยุดหย่อน หัวเธอสั่นคลอนไปตามแรงส่ง เธอกัดริมฝีปากแน่นหลับตาพริ้มรับสัมผัส แจ๊ะๆๆๆ! แจ๊ะๆๆๆ! เสียงเนื้อกระทบกับนิ้วร้ายและเสียงน้ำหวานที่ไหลเยิ้มดึงดูดอารมณ์ให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด "รู้สึกยังไง... หื้มมส์? แผล็บๆ" "สะ... เสียวววส์... อ๊างงส์... ไม่ไหวแล้วเสี่ย..." "ดีมาก... ปล่อยมันออกมาที่รัก..." ฉันบิดกายเร่า น้ำหวานสีขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาจนเปียกชุ่มนิ้วของเขา ฉันหอบหายใจแรงราวกับเพิ่งวิ่งร้อยเมตรมา เสี่ยครามยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะจัดการทำความสะอาดหยาดน้ำหวานให้อย่างทะนุถนอม "ช่วยหน่อย..." เสี่ยครามคว้ามมือฉันไปวางบนเป้ากางเกงของเขา ซึ่งตอนนี้มันดุนดันออกมาจนเห็นขนาดที่มหึมา มันทั้งแข็งและเต้นตุบๆ อยู่ใต้ฝ่ามือฉัน "ฉันทำไม่เป็นหรอกนะ..." ฉันสารภาพตามตรง พลางจ้องมองตาเขาอย่างประหม่า ก็อีโซดาไม่เคยจะทำเป็นได้ยังไงละ! "รู้แล้วน่า... เดี๋ยวกูสอน" เขากระซิบเสียงพร่าที่ข้างหูจนฉันขนลุก "ไปที่เตียงนะ..." เสี่ยครามไม่รอคำตอบ เขาช้อนตัวฉันขึ้นแล้วพาไปที่เตียงนอนหนานุ่ม ฉันกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหัวเตียงโดยมีร่างสูงใหญ่ของเขาตามมาทาบทับ เราจูบกันอีกครั้งด้วยความโหยหา มือของฉันที่วางอยู่บนซิกแพ็กแน่นๆ ของเขาเริ่มซุกซน สอดเข้าไปใต้ขอบกางเกงลูบไล้ไปมาตามสัญชาตญาณที่เริ่มตื่นตัว "ถอดกางเกงกูออกสิ"