Episode 3

แจ๊ะๆๆๆๆๆ! เสียงที่น่าอายนั้นยังคงดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของฉัน แม้ว่าตอนนี้ร่างของฉันจะถูก เสี่ยครามอุ้มทะยานขึ้นสู่ชั้นสองของผับที่ถูกขนานนามว่าโซน Super VVIP พื้นที่หวงห้ามที่มีเพียงเจ้าของและแขกคนสำคัญเท่านั้นที่ก้าวล่วงเข้าไปได้ ในจังหวะที่เจ๊กิ๊งโผล่พรวดเข้ามาเมื่อครู่ หัวใจฉันแทบจะหยุดเต้น แต่เสี่ยครามกลับนิ่งกว่าที่คิด มือข้างหนึ่งของเขาคว้าแจ็คเก็ตยีนส์ที่พาดอยู่มาคลุมร่างฉันไว้ได้ทันท่วงที ในขณะที่นิ้วร้ายยังคงฝังลึกและขยับเบาๆ อยู่ภายในกระตุ้นอารมณ์ฉันไม่ให้ขาดตอน "ไม่มี! ทีหลังถ้ากูไม่เรียกไม่ต้องเข้ามา! ออกไป!!!" เสียงตวาดทรงพลังของเขาทำเอาเจ๊กิ๊งหน้าซีดเผือดรีบก้มหน้าก้มตาถอยออกไปทันที เสี่ยครามไม่รอช้า เขาช้อนร่างฉันขึ้นในท่าเจ้าสาวก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งนำพาฉันเข้าสู่ห้องโถงกว้างที่ประดับตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สีดำสนิทดูหรูหราทว่าลึกลับ "มาต่อให้เสร็จนะ" เขาพึมพำชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนฉันแทบละลายคาอก กลิ่นอายความเป็นชายที่รุนแรงทำให้สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของฉันพ่ายแพ้ต่อความต้องการส่วนลึก ฉันหลงลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า ฉันลืมศักดิ์ศรีที่เคยถือตัว ลืมทุกอย่างเพียงเพราะสัมผัสของเขา... เสี่ยคราม ผู้ชายที่อันตรายที่สุดในคืนนี้ มือเล็กๆ ของฉันเลื่อนขึ้นไปคล้องคอเขาโดยอัตโนมัติ ร่างกายมันเรียกร้องหาการเติมเต็มจนน่ากลัว ริมฝีปากเราประกบกันอีกครั้ง แต่มันรุนแรงและโหยหากว่าเดิม เสี่ยครามจูบเหมือนจะสูบวิญญาณฉันออกไป ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้ามาพัวพันจนเกิดเสียงชื้นแฉะไปทั่วห้อง เขาถอนจูบออกเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อจ้องมองตาฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยไฟสวาท เขาวางฉันลงบนโซฟาหนังตัวยาวแทนที่จะเป็นเตียงที่ตั้งอยู่กลางห้อง! "อะ.. อะไรเสี่ย" ฉันถามเสียงพร่า เสี่ยครามไม่ตอบ แต่เขากลับคว้ามือฉันให้ไปสัมผัสกับ แก่นกายที่พองขยายจนแทบจะปริแตกภายใต้กางเกงสแลคเนื้อดี มันทั้งแข็ง ขยายใหญ่ และเต้นตุบๆ ตามจังหวะหัวใจที่บ้าคลั่งของเขา ฉันตกใจจนตาโต แต่ความอยากรู้อยากเห็นกลับมีมากกว่า ฉันเริ่มลูบไล้มันผ่านเนื้อผ้า รับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ที่กำลังจะมอบบทเรียนบทใหม่ให้กับฉัน วาสนาอีโซดาแท้ๆ! จบงานนี้ฉันจะวิ่งแก้บนรอบคลับ หรือไม่ก็ทำบุญสิบวัดไปเลย! ในขณะที่มือฉันทำงาน เสี่ยครามก็ไม่ปล่อยให้ฉันว่างเว้น นิ้วแกร่งของเขาสอดแทรกกลับเข้ามาในจุดกึ่งกลางกายฉันอีกครั้ง ขยับรัวและแรงจนฉันต้องแอ่นอกขึ้นจิกแผ่นหลังเขาเพื่อระบายความเสียวซ่าน มืออีกข้างของเขาบีบเค้นหน้าอกคัพดีของฉันอย่างเอาแต่ใจ ของแท้แม่ให้มาขนาดนี้เสี่ยครามคงจะถูกใจไม่น้อย แจ๊ะๆๆๆๆๆ! จังหวะนิ้วที่เร็วขึ้นทำให้ฉันใกล้จะถึงขอบสวรรค์... แต่แล้ว! พรึ่บ!! ปึง! "เฮียยยยยยยย!" "ว้ายย!!" ฉันหวีดร้องออกมาด้วยความตกใจสุดขีด เสี่ยครามมือไวปานสายฟ้าคว้าผ้าใกล้ๆ มาคลุมร่างฉันไว้ทันที ฉันรีบจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยพลางหันไปมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ผู้ชายร่างสูงใหญ่สองคนหน้าตาถอดแบบมาจากเสี่ยครามไม่มีผิดเพี้ยนเดินเข้ามาด้วยท่าทางสบายใจ หนึ่งในนั้นส่งยิ้มหวานหยดมาให้ฉัน แต่มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังถูกมองทะลุเข้าไปถึงข้างใน "เชี้ย! พวกมึงมาทำไม" เสี่ยครามสบถลั่น อารมณ์ค้างเติ่งทำให้เขาดูดุดันกว่าเดิม "ก็เฮียเรียกพวกผมมา" "ต่อสิเฮีย ผมจะดู" หนึ่งในนั้นพูดขึ้นหน้าตาย ดูบ้านป้ามึงสิ! ฉันคิดในใจด้วยความอับอายถึงขีดสุด ความกล้าเมื่อครู่หดหายไปหมดสิ้น "เอ่อ เสี่ย โซดาขอตัวก่อนนะคะ!" ฉันไม่รอให้เขาอนุญาต รีบวิ่งพรวดแทรกกลางระหว่างผู้ชายสองคนนั้นออกไปทันที "มึง เดี๋ยวดิ..เอ้ย! โซดา" เสียงเรียกตามหลังของเสี่ยครามดังแว่วมา แต่ฉันไม่หันกลับไปมองอีกแล้ว... เกือบเสียซิงให้เจ้าของผับไปแล้วไหมล่ะโซดา! ~สงคราม~ ทางด้านในห้อง Super VVIP "พวกมึงนี่มารกูจริงๆ" สงคราม (หรือเสี่ยคราม) ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหัวเสีย "ผมไม่ได้ว่านะถ้าเฮียจะทำต่อ" ดีน น้องชายคนรองพูดขึ้นพลางเทไวน์ราคาแพงจิบอย่างชิลๆ "โถ่! ผมนึกว่าจะได้แจมสามคนนะเนี่ย" ปืน น้องเล็กสุดท้องบ่นอุบแจมเชี้ยไร! ขนาดกูกว่าจะพาขึ้นมากินได้ ลำบากแสนลำบาก สามพี่น้องตระกูล 'วีระวัตรธนากรณ์' ขึ้นชื่อเรื่องความเถื่อนและกามอารมณ์ พวกเขาเหมือนหลุดออกมาจากพิมพ์เดียวกัน ทั้งหล่อ ร้าย และไม่เคยปล่อยให้เหยื่อหลุดมือ ดีนนั้นปากร้ายและมั่วผู้หญิงแบบไม่ซ้ำหน้า ส่วนปืนก็คือเสือหิวที่กินไม่เลือกอายุกลัวว่าสักวันมันจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์สักวัน ผมละเหนื่อยใจกับมันมาก "ว่าแต่เมื่อกี้เด็กใหม่หรอเฮีย?" ดีนถามพลางลูบคาง สายตายังจ้องไปที่ประตูที่โซดาเพิ่งวิ่งออกไป "อืม ชื่อโซดา PR ใหม่ของร้าน ทำงานมาเป็นอาทิตย์ละมั้ง" สงครามตอบสั้นๆ "อาทิตย์นึงแล้วเฮียปล่อยไว้ได้ไง ขาวจั๊ว หุ่นเอ็กซ์ขนาดนั้น" ปืนเริ่มออกอาการ "เรียกมาแซ่บเลยไหมเฮีย ผมไปตามให้" "ไอ้ปืน ใจเย็น อย่าให้ไก่มันตื่น" สงครามปราม แต่ปืนกลับหัวเราะร่า "เฮียกล้าพูดเนาะ ว่าไก่ตื่นผมว่าตื่นตั้งแต่เสียง แจ๊ะๆเมื่อกี้แล้วมั้ง" ความกดดันในห้องพุ่งสูงขึ้นเมื่อทั้งสามหนุ่มต่างตกอยู่ในอารมณ์ค้างจากภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ "เฮีย ผมเงี่ยน ขอสักคนดิ" ปืนโพล่งออกมา "ผมขอเด็ดๆ ด้วยคน" ดีนเสริม "ไม่มี! เด็กใหม่" สงครามตัดบท "คนเมื่อกี้ไงเฮีย" "ไม่ได้!!!!" สงครามตะคอกเสียงดังจนน้องชายทั้งสองชะงัก "เฮียดีน ดูเฮียใหญ่ดิ ตะคอกใส่ผม" ไอ้นี่มันวอนตีนกูจริงๆ! ก๊อก ก๊อก! "ใคร?" "เจ๊กิ๊งเองค๊าเสี่ย พาเด็กใหม่มาให้พิจารณาค๊า" ทันทีที่เจ๊กิ๊งพูดจบ น้องชายสองคนของผมก็ลุกพรวดพราดขึ้นมายืนตรง เคารพธงชาติทันทีพร้อมกับพยักหน้าให้ผมเชิงว่าให้รีบเปิดๆ "เปิดสิเฮีย เร็วๆ" "เอ่อ เข้ามา" ประตูเปิดออกพร้อมกับร่างของสาวน้อยวัยใสบรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที สามพี่น้องจ้องมองเหยื่อรายใหม่ด้วยสายตาที่พร้อมจะขย้ำ "มึงอายุเท่าไหร่" สงครามถามเสียงเย็น "18 ค่ะ ชื่อลี่ลี่" "เด็กไป กูไม่รับ" สงครามปฏิเสธ แต่ปืนกับดีนกลับไม่ยอม "เฮียยย 15 ผมยังกินมาแล้วเลย อย่าเลือกเลยเฮีย ผมไม่ไหวแล้ว" สงครามมองหน้าน้องชายทั้งสอง ความเป็นพี่น้องและความหื่นกระหายมันสั่งการให้เขาพยักหน้าในที่สุด "รู้ใช่ไหมว่ากฎที่นี่คืออะไร... สามคนมึงไหวไหม?" "ไหวค่ะ... สบายมาก"