"ไอ้โอ๊ต! คนนี้เมียกู!"
น้ำเสียงประกาศก้องของเสี่ยครามดังกดทับทุกเสียงเพลงรอบข้าง วินาทีนั้นฉันรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ แรงรัดที่เอวคอดมันแน่นจนฉันแทบหายใจไม่ออก แผ่นหลังของฉันแนบชิดกับอกแกร่งที่ขยับขึ้นลงตามแรงอารมณ์ของคนข้างหลัง
"หืออ.. ปล่อยย... เสี่ยปล่อยฉันนะ!"
ฉันพยายามดันแขนล่ำๆ นั่นออก แต่ยิ่งดิ้น เขาก็ยิ่งกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น จนสุดท้ายฉันต้องยอมซบอกเขาอยู่นิ่งๆ เพราะสู้แรงมหาศาลของเสือหวงก้างไม่ไหว
"?"
เสี่ยโอ๊ตทำหน้าตาสงสัย แววตาที่เคยพราวเสน่ห์ตอนนี้เปลี่ยนเป็นความงุนงงสับสน เขาจ้องมองเพื่อนสนิทที่กอดฉันไว้ราวกับจะสิงร่างกัน
" งงอะไรวะ "
เสี่ยครามถามไอ้โอ๊ตเพื่อนซี้เพื่อนสนิทที่นานๆจะได้เจอกันที ที่ทำหน้าตางงงวยเป็นไก่ตาแตก
"ในนี้ก็มีเมียมึงทุกคนป่าววะคราม... งั้นคนนี้กูขอ"
เสี่ยโอ๊ตพูดกึ่งเล่นกึ่งจริง แต่แววตาเขากลับจริงจังจนน่ากลัว เขาจ้องมองใบหน้าของฉันด้ว
