บทที่ 4 ลักหลับคนตัวหอม

“ท่านประธาน ถึงแล้วนะครับ” เสียงเรียกของเลขาหนุ่มคนสนิทที่ดังขึ้น ทำให้มาวินที่งีบหลับไปครู่หนึ่งรู้สึกตัวขึ้นมา ตาคมหรี่มองรอบตัวเล็กน้อยอย่างพิจารณา ก่อนจะพบว่ารถหรูจอดลงที่หน้าบ้านย่านชานเมืองเรียบร้อยแล้ว ทว่าอาจเป็นเพราะไวน์จำนวนมากที่ดื่มเข้าไปก่อนหน้านี้ เขาถึงยังรู้สึกมึนหัวอยู่นิด ๆ แถมยังสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่สูงผิดปกติจากข้างใน แต่ความรู้สึกเหล่านั้นมันไม่ได้มากมายในระดับที่มาวินจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาจึงเอื้อมไปเปิดประตูรถในทันที “พรุ่งนี้ฝากเคลียร์ตารางงานให้ฉันที แล้วก็...เย็นพรุ่งนี้จองโต๊ะร้านโปรดมินนี่ให้ฉันด้วย” เสียงนุ่มทุ้มพูดทิ้งไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะก้าวลงไปจากรถเพื่อมุ่งตรงไปยังตัวบ้าน สายลมเย็นฉ่ำยามค่ำคืนที่พัดโชยมาปะทะผิวกายช่วยให้มาวินรู้สึกสร่างเมากว่าก่อนหน้า ก่อนที่เขาจะมุ่งตรงไปยัง ‘ห้องนอนแขก’ ด้วยความรู้สึกที่กระปรี้กระเปร่ามากขึ้นกว่าเดิม ขายาวก้าวเดินไปตามทางเดินในบ้านอย่างเงียบเฉียบ ซึ่งก็เป็นปกติของที่แห่งนี้เพราะเขาอาศัยอยู่เพียงลำพัง แม้จะแอบเหงาอยู่บ้างแต่ในอีกแง่หนึ่งมาวินก็รู้สึกชอบความเป็นส่วนตัวแบบนี้อยู่เหมือนกัน เพราะเวลาจะทำอะไรเขาจะได้ไม่ต้องเกรงใจใคร กลอนประตูห้องนอนรับแขกถูกเขาหมุนเปิดออก ก่อนที่ภาพของห้อนนอนมืดสลัวจะปรากฎเข้ามาในทัศนวิสัย แอร์เย็นฉ่ำกับผ้าห่มบนเตียงที่ดูดนูนสูงกว่าปกติ ทำให้มาวินเดาได้ไม่ยากว่ามีใครบางคนกำลังซุกตัวอยู่บนเตียงหลังใหญ่ ซึ่งนั่นก็คงจะไม่แคล้ว ‘ผู้หญิง’ ที่เขาสั่งให้เลขาเรียกมาให้อย่างแน่นอน ร่างสูงเข้าไปใกล้เตียงใหญ่อย่างไม่รีรอ ขณะที่ถอดเสื้อนอกโยนเอาไว้บนโต๊ะที่ตั้งอยู่ไม่ไกล ทว่าเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนบนเตียง ทำเอาเขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วใส่ เพราะดูเหมือนคนที่จะมา ‘ให้บริการ’ เขาในวันคืนนี้จะรอนานจนผล็อยหลับไปเสียแล้ว “ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว... งั้นก็ลักหลับมันทั้งอย่างนี้เลยก็แล้วกัน” เขาพูดกับตัวเองเสียแผ่ว ขณะที่ถอดเข็มขัดกับนาฬิกาวางไว้บนโต๊ะเล็กข้างเตียงนอน ซึ่งหลังจากจัดการตัวเองให้อยู่สภาพที่ค่อนข้างสบายเหมาะแก่การใช้แรงต่อจากนี้ มาวินก็ค่อย ๆ สอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนใหญ่ แขนแกร่งรวบกอดคนที่นอนตะแคงหันหลังให้กับตัวเองอย่างไม่เบามือนัก เพราะลึก ๆ แล้วเขาก็เจตนาทำให้อีกฝ่ายตื่นขึ้นมาเล่นสนุกกับตัวเองไว ๆ ทว่ากลิ่นอายหอมหวนชวนดมที่ลอยคลุ้งมาจากกลุ่มผมลอนหนา กลับทำให้มาวินเผลอซุกหน้าลงไปอย่างหลงใหล ขณะที่มือหยาบขยับลูบไล้ไปตามต้นขาเรียวสวยใต้ผ้าห่มอย่างหยาบโลน “นี่... ตื่นได้แล้ว ได้เวลาทำงานแล้วนะ” เขาพูดเสียงอู้อี้เพราะยังคงฝังหน้าไว้กับซอกคอของคนหลับ ทว่ามือกลับขยับสอดเข้าไปในกางเกงขาสั้นของอีกคน ความเฉอะแฉะที่สัมผัสได้ผ่านปลายนิ้ว มันทำให้มาวินรู้สึกถูกใจกับร่างกายแสนลามกที่แค่บีบ ๆ จับ ๆ ก็น้ำเยิ้มไปหมด เพราะปกติพวกสาว ๆ ที่เขาเคยใช้บริการส่วนมากจะช่องทางแห้งเหือดจนต้องพึ่งพาเจลหล่อลื่นกันทั้งนั้น ด้วยความที่ ‘ส่วนนั้น’ ของเขามันมีขนาดค่อนข้างเกินมาตรฐาน การจะทำเรื่องอย่างว่าโดยไม่ให้คู่บาดเจ็บมันเลยต้องใช้ตัวช่วยบ้างนิดหน่อย ซึ่งจริง ๆ การใช้เจลหล่อลื่นในการทำกิจกรรมมันก็ไม่ได้แย่อะไรหรอก เพียงแต่มาวินชอบ ‘ของธรรมชาติ’ แบบนี้มากกว่า เขาเข้าใจว่าไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนที่จะ ‘ชุ่มฉ่ำ’ เหมือนคนที่กำลังหลับใส่ตนอยู่ ซึ่งนั่นเป็นสาเหตุที่ มาวินรู้สึกประทับใจในตัวเธอตั้งแต่ยังไม่เห็นลีลา กลิ่นกายสาวค่อย ๆ มอมเมาเขาให้จมลงสู่ห้วงสวาท ขณะที่เป้ากางเกงเริ่มตุงแน่นจากบางสิ่งบางอย่างที่เริ่มแข็งคัดขึ้นมา สัมผัสนุ่มเด้งที่รู้สึกได้จากฝ่ามือ ทำให้มาวินเดาได้ไม่ยากว่าคนในอ้อมกอดตัวเองคงจะยังอายุไม่มาก เพราะไม่ว่าจะบีบจับไปตรงไหนผิวกายเธอก็นุ่มเด้งน่าฟัดไปหมด “อือ...” เสียงครางที่ดังออกมาจากลำคอระหง ทำเอาชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะยื่นหน้าเข้าไปมองใกล้ ๆ เพราะหวังจะปลุกอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นมาเล่นสนุกไปด้วยกัน ด้วยความที่ห้องนี้มันมืดสลัวมาก เขาจึงมองเห็นใบหน้าของเด็กที่พิภพเรียกมาให้ไม่ค่อยชัดเท่าไหร่นัก แต่ก็พอจะเดาได้ลาง ๆ ว่าคู่นอนคืนนี้น่าจะสะสวยเอาการ ปกติแล้วมาวินไม่ค่อยสนใจหน้าตาของพวกหล่อนหรอก เพราะในเมื่อจะมีเซ็กส์กันมันก็ควรจะเน้นไปที่ความเข้ากันของร่างกายมากกว่า ทว่าเด็กคนนี้มีกลิ่นอายบางอย่างที่น่าหลงใหลและเขาก็ค่อนข้างถูกใจเธอมาก ซึ่งนั่นเป็นสาเหตุที่มาวินให้ความสนใจกับเธอมากกว่าปกติ ปากหยักจุมพิตลงบนหัวไหล่เล็กอย่างอ่อนโยน เมื่ออีกฝ่ายขยับตัวมานอนหงายจนเขาสามารถบีบจับอะไรได้ถนัด ทรวงเต้าอวบอัดที่เบียดแน่นอยู่ในเสื้อกล้ามตัวจิ๋วนั่นมันถูกใจเขาชะมัด จนมาวินอดไม่ได้ที่จะเลื่อนสายเสื้อกล้ามเล็กจิ๋วนั่นไปกองใต้ราวนมสวย อึก... หนุ่มใหญ่ลอบกลืนน้ำลายด้วยความกระหายอยาก เมื่อเรือนร่างเปลือยเปล่าของคนตรงหน้ามันปลุกเร้าความดิบเถื่อนของมาวินให้พลุ่งพล่านอย่างน่ากลัว ถึงตัวจะเล็กไปหน่อย แต่สัดส่วนความโค้งเว้าที่ชัดเจน ชนิดอกเป็นอก เอวเป็นเอวกลับฉุดรั้งสัญชาตญาณเพศผู้ของเขาให้ทะยานสูงขึ้นได้โดยไม่ต้องพึ่งพาการกระทำอื่น ๆ ของเจ้าตัว ผิวขาวผ่องชวนรังแกช่างตัดกันเหลือเกินกับตุ่มไตสีสวยที่นูนเด่นเพราะอากาศที่ค่อนข้างเย็นในห้องมืดสลัว และเพียงเท่านี้ก็ทำเอามาวินที่ลอบมองอยู่รู้สึกคอแห้งผาก “หุ่นน่า...ฉิบหาย นี่พิภพมันไปดีลมาจากไหนเนี่ย?” เขาพูดกับตัวเองอย่างนึกสงสัย ขณะที่คิดไปด้วยว่าพรุ่งนี้คงจะต้องตบรางวัลให้คุณเลขาอย่างงาม นิ้วยาวที่สอดคาอยู่ในแพนตี้ตัวสวยค่อย ๆ ขยับถูไปมาที่ใจกลางสาว ขยี้เรียกน้ำคาวให้ไหลหลั่งออกมา กลีบแคมอวบอูมห่อรัดเรียวนิ้วของมาวินราวกับต้องการจะทำให้มันจมหายไปในความอิ่มฟูนั้น แต่นั่นกลับทำให้เขาค้นพบอัญมณีที่แอบซ่อนอยู่ ณ ใจกลาง เม็ดทับทิมบวมเป่งถูกปลายนิ้วสากคลึงวนเบา ๆ แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ร่างเล็กส่งเสียงครางกระเส่าด้วยความกระสัน ทว่ามาวินกลับไม่มีความคิดที่จะหยุดการกระทำ ทั้งยังเปลี่ยนตำแหน่งไปขึ้นคร่อมคนที่กำลังหลับอยู่และโน้มตัวเข้าหา ปากหยักอ้าครอบที่ยอดอกสวยและละเลงลิ้นวนบนปานนมสีหวาน หนุ่มใหญ่ประกบดูดตุ่มไตแข็งจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบดังขึ้นมา แน่นอนว่าอีกข้างหนึ่งมาวินก็ไม่ปล่อยให้มันต้องเหงาเพราะเขาเอื้อมมือไปฟอนเฟ้นก้อนเนื้อนุ่มจนมันไหลทะลักตามง่ามมือออกมา โดยไม่กลัวว่าการกระทำของตัวเองจะทำให้คนใต้ร่างจะตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่นิดเดียว “อื้อ~” เสียงครางแสนหวานของคนที่เริ่มกระสับกระส่ายไปมา เรียกความสนใจของร่างสูงได้เป็นอย่างดี ยิ่งเขาเห็นว่าเธอมีปฏิกิริยา มาวินยิ่งอยากเร่งเร้าอีกฝ่ายให้มากขึ้นกว่าเดิม ลิ้นร้อนสะบัดระรัวไปทั่วเนินอกใหญ่จนมันเต็มไปด้วยน้ำลาย ก่อนจะขบเม้มที่เข้าให้ยอดอกของเธอ “ของสาว ๆ นี่มันสู้ลิ้นดีจริง ๆ” เขาพึมพำออกมาแบบไม่เต็มเสียง เพราะตอนนี้ปากตัวเองยังไม่ว่าง นิ้วกร้านที่ตอนแรกปะป่ายไปมาอยู่เหนือเนินโหนกค่อย ๆ ชอนไชไต่ลึกไปตามเครื่องเพศสาว กระทั่งสัมผัสได้ถึงปากทางรักแสนเฉอะแฉะก็ทำเอาหนุ่มใหญ่ถึงกับตาวาว ก่อนที่เขาจะสอดนิ้วเข้าไปข้างในอย่างไม่รีรอ “...ทำไมถึงแน่นขนาดนี้?” เพราะค่อนข้างจะแปลกใจที่ช่องเนื้ออ่อนตอดรัดผิดปกติ มาวินจึงเผลอถามออกมา แม้จะรู้ว่าตัวเองคงไม่ได้คำตอบก็ตาม พูดแบบไม่อวยเลย รูฟิต ๆ แบบนี้ มันเหมือนคนที่ไม่ค่อยได้ใช้งาน ซึ่งมันทำให้มาวินรู้สึกแปลกใจอยู่นิดหน่อยเพราะปกติคนที่เขาเรียกมาส่วนมากก็เป็นพวก ‘มืออาชีพ’ ทั้งนั้น คือคับ ๆ แบบนี้เขาก็ชอบ (มาก) นั่นแหละนะ ถึงจะแอบเป็นห่วงเพราะกลัวว่าจะใส่เข้าไปไม่ได้ก็เถอะ... ศิตาเริ่มขยับตัวไปมาอย่างอยู่ไม่สุข ขณะที่หอบหายใจหนักขึ้นเล็กน้อย เมื่อสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ขยับยุกยิกอยู่แถวหว่างขา ไหนจะความรู้สึกเปียกชื้นแถวหน้าอกที่ทำให้เธอรู้สึกกระสันซ่านอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวคิดไปเองว่าเป็นเพราะช่วยตัวเองไปตอนก่อนนอนรึเปล่า อารมณ์มันเลยค้างจนเก็บมาฝันแบบหื่น ๆ ทว่าสัมผัสหยาบโลนที่ปลุกเร้าอย่างถึงเครื่องแบบนี้ แม้แต่ในชีวิตจริงศิตาก็ยังไม่เจอ ซึ่งนั่นทำให้เธอเผลอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับมัน “งืม... ขอแรงอีกได้ไหม?” เสียงหวานพูดงึมงำออกไปเบา ๆ ขณะที่เอวบางเริ่มส่ายร่อนไปมาราวกับกำลังติดสัด สะโพกผายร่อนสู้อย่างไม่ยอมแพ้แม้เปลือกตาจะยังปิดสนิทอยู่แบบนั้น โดยไม่รู้เลยว่าท่าทีเหล่านั้นกำลังถูกใครบางคนจับจ้องไว้อย่างหมายมาด “ร่านดีจริง ๆ ขนาดหลับอยู่ยังเด้งสู้ไม่หยุดเลย” หือ...? เพราะประโยคนั้นมันชัดเจนเหลือเกินในโสตประสาท ศิตาจึงอดแปลกใจไม่ได้ที่คำพูดตรง ๆ แบบนั้นผุดขึ้นมาในสมอง คือเธอก็ไม่ได้ใสซื่อหรือว่าไม่ชอบอะไรหรอก แต่แค่ไม่เคยมีใครพูดจาแบบนี้กับเธอมาก่อนก็เท่านั้น อาจจะด้วยลุคหรืออะไรต่าง ๆ คนส่วนมากเลยมักจะปะเหลาะเธอด้วยคำหวานมากกว่า ซึ่งสาเหตุก็คงเพราะกลัวว่าจะโดนเธอสวนกลับไปละมั้งนะ ทว่าศิตาเองก็เพิ่งได้รู้วันนี้เหมือนกัน ว่าการพูดหยาบ ๆ ตอนมีเซ็กส์มันเร้าใจถึงขนาดนี้ แขนเรียวขยับขึ้นมาบนหน้าอกของตัวเองอย่างเผลอไผล ก่อนจะต้องแปลกใจเมื่อสัมผัสได้ถึงบางอย่างในอุ้งมือของตน มือน้อยขยุ้มลงบนสิ่งนั้นและรับรู้ได้ว่ามันคล้าย ‘เส้นผม’ ซึ่งนั่นทำให้ศิตาเบิกตาโพลงขึ้นมา !!! “เดี๋ยวก่อน...อื้ม!!!” ทันทีที่ศิตาเปิดปากทักท้วงออกไป คนที่ก้มหน้าซุกนมเธออยู่ก็ดีดตัวขึ้นมาประกบปาก ร่างน้อยดิ้นขลุกขลักเมื่อเรียวลิ้นถูกสอดเข้ามาในโพรงปาก พร้อมกับจังหวะการขยับข้อมือที่เกี่ยวเบ็ดในร่องสวาทที่ดุดันมากกว่าเดิม มือเล็กพยายามผลักคนตรงหน้าให้ถอยห่างออกไป ทว่าจุดกระสันที่ถูกกระทุ้งงัดซ้ำ ๆ ก็เล่นเอาเธอมือไม้อ่อนไปหมด เสียงเฉอะแฉะที่ดังคลอมาให้ได้ยินเกือบตลอดเวลาเป็นหลักฐานอย่างดีว่าร่างกายนี้กำลังมีอารมณ์ร่วมอย่างมาก ซึ่งนั่นทำให้ศิตารู้สึกสับสนจนไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน ตากลมลอยคว้างอย่างเลื่อนลอยเมื่อปลายทางค่อย ๆ ขยับใกล้เข้ามาทุกที หญิงสาวพยายามร้องประท้วงคนที่เอาแต่ช่วงชิงลมหายใจจนแทบไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปริปาก เพราะหากเขายังไม่หยุดมือในตอนนี้มีหวังศิตาคงได้เสร็จคามือใครก็ไม่รู้จริง ๆ โชคดีที่อีกฝ่ายยอมถอยห่างออกไปหลังจากที่ส่งเสียงอู้อี้อยู่สักพัก แต่พอเงาที่ทาบทับผละออกไป ศิตากลับต้องตะลึงงันเมื่อใบหน้านั้นช่างคุ้นเคยสำหรับเธอเสียจริง โครงหน้าแบบนี้จะเป็นใครไปไม่ได้เลย นอกจาก ‘ป๊ามาวิน’ ผู้ชายที่ตรงสเปคของศิตาที่สุด ซึ่งเขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่เธอรู้สึกสนใจแต่ไม่กล้าจีบ เพราะเขาดันเป็นพ่อของเพื่อนสนิท... ด้วยความที่เป็นคนตรง ๆ ปกติถ้าเธอสนใจใคร ศิตาจะดับเครื่องชนแบบไม่คิดชีวิต ซึ่งส่วนมากเธอก็ได้คนที่เล็งไว้มาคบจริง ๆ มีแค่ป๊ามาวินคนเดียวที่ศิตาผลักเขาขึ้นหิ้ง เพราะเขาเป็นคนที่ตัวเองไม่ควรล้ำเส้นไป “ป๊า!?” เสียงหวานร้องเรียกชื่อของคนตรงหน้าออกมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ทว่าแววตาเร่าร้อนที่จ้องตรงมากลับทำให้หญิงสาวรู้สึกเหมือนจะละลายเสียให้ได้ ถึงจะได้เจอหน้ากันบ่อย ๆ แต่ศิตาไม่เคยเห็นเขาดูร้อนแรงเหมือนอย่างวันนี้เลยไง เล่นเอาเธออดไม่ได้ที่จะเกร็งตัวขึ้นมา “ตื่นสักที... จะแตกแล้วใช่ไหม? ตอดใหญ่เชียวนะ” เสียงทุ้มพร่าที่เอ่ยถามขึ้นพร้อมกับยกยิ้มทรงเสน่ห์ ซึ่งเพียงเท่านั้นก็ทำเอาศิตาที่คิดว่าตัวเองก็เจนสนามประมาณหนึ่งถึงกับหน้าร้อนวาบ อุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้นทำให้เธอเริ่มบิดเร้าด้วยความกระสันซ่าน ก่อนจะตัดสินใจกลืนความสงสัยของตัวเองลงไปและตอบคำถามคนตรงหน้าอย่างออดอ้อน “อึก! หนูจะแตกแล้ว อ๊ะ! อ๊า~ ป๊าช่วยหนูหน่อยนะคะ~” เธอว่าพร้อมกับช้อนมองอีกฝ่ายตาหวาน ขณะที่ขยับขาอ้าออกกว้างเพื่ออำนวยความสะดวกให้ ซึ่งท่าทางนั้นของเด็กสาวมันช่างยั่วยุอารมณ์ของมาวินได้ดีจนน่าตกใจ หนุ่มใหญ่จึงไม่รอช้าเลยที่จะเร่งมือ เพราะตัวเขาเองก็ปวดไปทั้งลำแล้วเหมือนกัน “เด็กดีของฉัน...” เขากระซิบเสียงพร่า ก่อนจะก้มลงไปดูดเลียหน้าอกกลมกลึงที่เด้งกระดอนไปมาอีกครั้ง เสียงครางหวานหูมันปลุกความกระเหี้ยนกระหือลือของเขาให้โหมกระหน่ำ ความอึดอัดที่กลางกายเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณเพียงแค่ได้ยินเสียงนั้น ซึ่งนั่นทำเอามาวินเ****นหนักจนมือไม้สั่นไปหมด ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้เขาหน้ามืดตามัวได้ขนาดนี้ ความรู้สึกอยากบดขยี้คนตรงหน้าให้จมเตียงมันทำให้มาวินยิ่งเร่งจังหวะการขยับข้อมือให้รุนแรงกว่าเดิม “อ๊าย!!!” ท่วงทำนองแห่งความสุขดังกังวานยามที่ถูกส่งไปถึงเส้นชัย พร้อมกับหยาดน้ำสีใสที่สาดกระเซ็นไปเต็มผ้าปูที่นอน และแน่นอนว่าบางส่วนมันกระเด็นมาถึงใบหน้าของมาวินที่เป็นคนรีดมันออกมา ภาพตรงหน้าเป็นอะไรที่เขาโคตรถูกใจ เพราะไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนที่จะน้ำแตกออกมาแบบนี้ได้ ร่างเล็ก ๆ ที่กระตุกเกร็งอย่างไม่อาจควบคุมมันปลุกเร้ามาวินได้อย่างน่าตกใจ จนสุดท้ายก็กลายเป็นเขาที่ทนไม่ไหวและต้องถอนมือออกรูร่อง เพื่อถอดเสื้อผ้าแสนเกะกะของตัวเองให้พ้นทาง...